Ο Νεώσοικος

Το 1927 μας παραχωρείται από την αεροπορία, που είχε δίπλα βάση υδροπλάνων, ένα στενό κομμάτι βραχώδους παραλίας στην περιοχή Ξηροτάγαρου στο Δέλτα Παλαιού Φάληρου.
Ο Αρχηγός Τάσος Αντωνόπουλος και τα παιδιά της 3ης κυριολεκτικά με τα χέρια τους κάνουν κρηπίδωμα καιεπιχωματώσεις.
Ετσι, επεκτείνουν και βελτιώνουν τον χώρο τους και χτίζουν ένα μικρό οίκημα, τον Νεώσοικο, για την φύλαξη των λέμβων και του υλικού τους.
Στη συνέχεια γίνεται μώλος και τοποθετούνται σιδερένιες επικλινείς ράγες πάνω στις οποίες με την βοήθεια ενός καροτσιού μεταφέρονται τα σκάφη από την στεριά στην θάλασσα και αντίστροφα. Οι βαθμοφόροι και οι Ναυτοπρόσκοποι μαζεύουν με τα χέρια τους τις πέτρες από την θάλασσα και την άμμο από τους χειμάρρους του Παλαιού Φαλήρου. Σέρνουν με σχοινιά
τις ράγες από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Πειραιά. Με την βοήθεια παλιών της Ομάδας, γονέων και φίλων χτίζουν τους τοίχους και στρώνουν το τσιμέντο στην πλατεία (πλατ- φόρμ) που οι ίδιοι επιχωμάτωσαν. Γιά όλη την κατασκευή του Νεώσοικου πληρώθηκαν μόνο 3 μεροκάματα σε επαγγελματίες !
10 Απριλίου 1932
Συγκέντρωση στις 9 το πρωΐ στο Νεώσοικο όπου πιάσαμε δουλειά για να επιδιορθώσουμε το Νεώσοικο. Ο μπροστινός τοίχος γκρεμίζεται γιατί ο Νεώσοικος πρόκειται να γίνει πιο μακρύς. ‘Εφθασε επίσης ένας Γάλλος με την σύζυγό του, ο οποίος έχει έλθει από τη Γαλλία με ένα κανόε και πρόκειται το απόγευμα πάλι να αποπλεύσει. Διάλυση στις 1 μ.μ.

14 Μαΐου 1932
Συγκέντρωση στο Νεώσοικο στις 8.30 π.μ. Συνεχίζεται ο καθαρισμός του Νεώσοικου. Προετοιμαζόμαστε για να ανελκύσουμε στη ξηρά το νέο καΐκι της ομάδας μας.
Στήσαμε το παλάγκο και αρχίσαμε την ανέλκυση, αλλά γίνεται αργά. Διάλυση στις 1.30 μ.μ.
Το απόγευμα συνεχίζεται η ανέλκυση και προχωρεί μέχρι ενός σημείου. Η θέση του καϊκιού ήταν ασφαλής και γι’ αυτό αποχωρήσαμε επειδή ήταν η ώρα αρκετά προχωρημένη και διαλυθήκαμε.

Το 1938 επαρκεί γιά την στέγαση επτά σκαφών. Είναι μια υποδειγματική ναυτική βάση. Πρώτος Αρχηγός Βάσεως ανέλαβε ο Π.Περρωτής, κατόπιν ο Λώλος Ζαμάνος μέχρι το 1939. Ο Υπαρχηγός Γρηγόρης Βασιλειάδης που έμενε κοντά, ήταν υπεύθυνος μηχανών και έραβε συνεχώς πανιά!
Με ορμητήριο τον Νεώσοικο σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο γίνονται εκδρομές με τις ιστιοφόρες λέμβους της 3ης στην Σαλαμίνα, Αίγινα, Βούλα, Βουλιαγμένη και πολλές φορές ως το Σούνιο. Γιά να αποκτήσουν χρήματα τα παιδιά κατασκευάζουν μοντέλλα κερκούρων και τα πουλούν σε αγορές που οργανώνουν το 1935, 1936 και 1937.(Α.Σαράτσογλους,1992).
Το επίπεδο ναυτικής εκπαιδεύσεως ανέβηκε κατά την δεκαετία του Τριάντα σε ύψη εντυπωσιακά. Κερδίσαμε την Σχολή Δοκίμων σε ιστιοπλοϊα (περίπου το 1930) και μας χάρισαν την “Νίκη”,που ήταν το καλύτερο σκάφος μας γιά αγώνες . Μόνο σε δυνατό καιρό πηγαίναμε με την “Αλκυόνα”, στην λαγουδέρα της οποίας είχαμε τις νίκες της σε μπρούτζινα πλακίδια. (Γ.Βασιλειάδης, Π.Αλευράς 1989)

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
Ναυτική Υπηρεσία Ακτοφυλακής Σαρωνικού Ναυτική Δραστηριότητα Επίσκεψη του Αγγλικού στόλου

(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.