Εκδρομή 3ης Ο.Α.Ν. “ΜΑΙΝΑΛΟ 1978”

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της δεύτερης μέρας των Χριστουγέννων, συγκέντρωση στο σπίτι του Α/Ο Κώστα Παρετζόγλου. Ατέλειωτες συζητήσεις, κοίταγμα άπειρου αριθμού φωτογραφιών από δράσεις. Φεύγουμε - υπό βροχήν - με τρία αυτοκίνητα βαθμοφόρων για τη Λέσχη. Εκεί ενσκήπτουν και οι υπόλοιποι.
Στις 4 π.μ. φεύγει το πούλμαν. Λόγω ελλείψεως κινήσεως, σε δυόμισυ ώρες είμαστε στην Τρίπολη, από όπου παίρνουμε το κλειδί του καταφυγίου και συνεχίζουμε ως το καταφύγιο, όπου φτάνουμε μετά τρίωρη πορεία (είναι σε υψόμετρο 1540 μέτρα). Τακτοποιούμαστε, ανάβουμε το τζάκι, τρώμε.
Αφού χωνέψαμε, μια - για τους νεώτερους - και μιάμισυ - για τους πιο σεβάσμιους - ώρα ανεβάσματος μας φέρνει στην “Οστρακίνα”, την ψηλότερη κορφή του Μαίναλου, 444 μέτρα πάνω από το κταφύγιο. (Όχι, δεν είναι καθόλου λίγα. Μια δοκιμή πείθει...). Φωτογραφίες, κατέβασμα. Ύπνος πολύ νωρίς. Η νύχτα έξω σχεδόν καλοκαιριάτικη.
28η Δεκεμβρίου. Ανεβαίνουμε στην δεύτερη ψηλότερη κορφή, που μέχρι τα μισά της πηγαίνει και τελε-σιέζ και, φεύ, δρόμος και τα δύο έρημα σήμερα. Ξεκινάμε για βόλτα στις κορυφογραμμές, αλλά συναντώντας ένα τεράστιο βαθούλωμα με πολύ νιόνι, διασκεδάζουμε κάμποση ώρα κάνοντας τσουλήθρα από υψώματα και καταλήγοντας εκεί με τα πόδια, το κεφάλι, μπρούμητα, ανάσκελα, κουτρουβαλώντας, κάνοντας αγώνες ταχύτητας και επιδεξιότητας.
Περίεργη για καταφύγιο νότα έδωσε ορδή εκδρομέων που μπήκαν, ενώ τρώγαμε το λιτό σάντουϊτς και τα φρούτα μας, έστρωσαν κανονικό τραπέζι, έβαλαν σκάρες στο τζάκι μας όπου έψησαν λουκάνικα, μπριτζόλες, μπιφτέκια και άλλα, άνοιξαν τεράστια τάπερ που περιείχαν από πίττες, κοτόπουλα, σαλάτες, μέχρι λαδερά και κεφτέδες, και άρχισαν να τρώνε:
Μέλπω, πέρνα το αλάτι.
Βαγγέλη, το κρασί. Όχι αυτό, το κόκκινο...
Γιαννάκη, ή το κοτόπουλό σου θα φας ή ξύλο. Διάλεξε.
Παιδιά (αυτοί είμαστε εμείς) κλείστε ΑΜΕΣΩΣ το παράθυρο.
Μα, ξέρετε, η τσίκνα..
Εμπρός, κλείστε το. Κάνει ρεύμα. Και πάει λέγοντας, για λίγο ευτυχώς. Αυτά κάνει ο δρόμος και ο καλός καιρός, τι να γίνει.
Το απόγευμα, ενώ το Συμβούλιο Τιμής - χωρίς βαθμοφόρους - ετοιμάζει το πρόγραμμα του χρόνου, πενταμελής ομάδας ανεβαίνει σε δύο σχετικά εύκολες κορφές (αν εξαιρεθεί ο πανδυνατός αέρας), και εξασκείται στη χρήση του σκοινιού, Όσο σκοτεινιάζει - κατά τις 6 μ.μ. - μαζευόμαστε μέσα, όπου παίζονται διάφορα, άγρια και ήμερα, παιχνίδια, μέσα σε ατμόσφαιρα ενθουσιασμού. Ύπνος πολύ αργά.
29 Δεκεμβρίου. Ο καλός καιρός συνεχίζει. Μαζεύουμε τα σακκίδιά μας. Μετά, επί τρίωρο, πανκαθαρίζουμε το καταφύγιο. τρίψε, σκούπισε, καθάρισε, ξανακαθάρισε, σφουγγάρισε, γλύψε. Αν και φροντισμένο καταφύγιο, μαζέψαμε κάμποση βρώμα προηγούμενων ενοίκων. 1.30 μ.μ. κλιδώνουμε το καταφύγιο. Με μιά ώρα - από μυστήριο μονοπάτι - φτάσαμε στον Καρδαρά πριν από τους βιαστικούς, που ξεκίνησαν αρκετά νωρίτερα, τρέχοντας από τον δρόμο. Φαντάζεστε τις φάτσες τους όταν, φτάνοντας εκεί, μας βρξκαν να τους περιμένουμε.
Περνώντας από Τρίπολη, αφήνουμε το κλειδί, συν τα διανυκτερεύοντα και τηλεφωνάμε στους γονείς. Τελευταίο στιγμιότυπο: αφού μπήκαμε στην Αθήνα, για να φτάσει το πούλμαν στην περιοχή της Λέσχης, η Κοινότητα μετακινεί στα χέρια πέντε-έξι κακοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κολωνάκι είναι αυτό.
Στη Λέσχη μας περιμένει “ατμόσφαιρα”: η σόμπα, δύο βαθμοφόροι, κάμποσοι γείτονες από την 40η Ο.Π.Α. νεοαφιχθέντες από Χελμό, η Ράξα, η Μάγκ και μερικές Μεγάλες Οδηγοί. Αφηγήσεων αρχή.
Σ.Τ. 3ης Ο.Α.Ν. και 3η Κοινότητα: Κ. Παρετζόγλου, Σ. Αλευράς, Ν. Καρβέλης, Ε. Σκάσσης, Αγ. Μελέγκοβιτς, Κ. Γκόφας, Χ. Γκόφας, Β. Βλαχόπουλος, Α. Σκρίκας, Θ. Αρταβάνης, Γ. Σιδέρης, Κ. Σκάσσης, Σ. Αυγουστάτος, Γ. Παπανικολάου, Δ. Τριανταφύλλου, Α. Βουρεξάκης, Α.
Παρασκευαΐδης και Α. Μιστής, Α/Ο της 10ης Ν/Π.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
1979 Τρίτη εικοσιπενταετία, 1964 –1988 Ημερολόγιο Κατασκήνωσης 1979 της 3ης Ο.Α.Ν.

(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.