Ημερολόγιο Δράσεων 1985 - 87 του 6ου Ν/Π, θυγατρικού 3ης Ν/Π



Τα Ναυτοπροσκοπικά Συστήματα της Αθήνας είχαν πάντα πολλά παιδιά, στο τέλος του 1984, που και τα 3 δέχτηκαν και κορίτσια, χρειαζόταν μέσο για να γράψεις Λυκόπουλο ή Ναυτοπρόσκοπο.
Ειδικά η 3η Ναυτοπροσκόπων βρισκόταν σε μεγάλη ακμή: πάμπολλοι (15) και καλά εκπαιδευμένοι Βαθμοφόροι, 120 περίπου παιδιά, συμμετοχή μεγάλων στην τελευταία ορειβατική στον Πάρνωνα 44 και μια πολύ δυνατή παρουσία και βοήθεια των παλιών της Ναυτοπροσκόπων, που αγόρασαν χώρο για Λέσχη και εξασφαλίζουν οικονομική σιγουριά.
Ο Αρχηγός Συστήματος της 3ης, Στέφος Αλευράς έκρινε πως η στιγμή ήταν κατάλληλη γιά να δημιουργηθεί ένα θυγατρικό Σύστημα, που θα έπαιρνε από την 3η την “πνοή” της ζωής και την εγκαταλελειμμένη παλιά της Λέσχη για προίκα, αλλά δεν θα ήταν τόσο δεμένο με την 3η ώστε να δημιουργηθούν προβλήματα μοιρασιάς του υλικού και της κανούργιας Λέσχης.
Αν η προσπάθεια δεν πετύχαινε, δεν θα έβλαπτε την 3η. Αν πετύχαινε, θα είχαμε δύο ανεξάρτητα “αδέλφια”. Συστήματα και περισσότερα παιδιά την δυνατότητα να χαρούν την προσκοπική ζωή. Το 6ο Ν/Π, όπως κάθε τι νέο, δέχτηκε περισσότερη κριτική παρά βοήθεια, υλική ή έστω ηθική. Ο Τοπικός Έφορος-αντιγραφειοκράτης όπου χρειάζεται-Βαγγέλης Δέδερης, το δεξί χέρι του Αρχηγού ο Υ/Ο Γιάννης Σπυρόπουλος, ο παλιός Ακέλας της 3ης Δημήτρης Τριανταφύλλου και το 40ο Σύστημα ήταν οι φωτεινές εξαιρέσεις.
Η υποψήφια Λέσχη, στην οδό Γλύκωνος ήταν σε τραγική κατάσταση. Οι λάμπες όλες καμμένες, τα καλώδια βραχυκυκλωμένα, οι λινάτσες σχισμένες, βαμμένες με άσχετα χρώματα και στηριγμένες με σπασμένα πηχάκια. Σκουπίδια παντού, τα τζάμια σπασμένα, νερό δεν υπάρχει οι πόρτες δεν κλείνουν. Συμμαζεύτηκε λίγο στην αρχή του Ιανουαρίου 85.
19/1/85 Α-Ο: Έγινε η πρώτη δράση. Αρχηγός Στέφος, Υπαρχηγός Γιάννης, Ναυτοπρόσκοπος Βάσια Μάγκου και Λυκόπουλο Χάρης Παπανικολόπουλος.
Πήγαμε στο Δέλτα (Φάληρο) και ενώ ο Γιάννης με τον Χάρη αδειάζουν την Δεκάκωπη “Μάρκος Μίνδλερ” που έγερνε γεμάτη νερά, η Βάσια μπήκε απ’ το παράθυρο στο αποθηκάκι και έβγαλε το υλικό με τον Στέφο για μία κωπηλασία μέσα στο λιμάνι. Βγαίνοντας στον απέναντι όμιλο (ΔΕΗ) μαζέψαμε ξυλεία για πάγκους και μια ανοξείδωτη πένσα.
26/1/85 Α: Συγκέντρωση Αγέλης με θέμα τον χώρο της Λέσχης και το Αδριάνειο Υδραγωγείο. Πόσο παλιά είναι η Δεξαμενή, Αδριανός, Ρωμαίος, κ.λ.π. Επισημαίνουμε πως τα ηλεκτρικά δεν είναι σε άψογη κατάσταση, εξασκούμαστε να αποφεύγουμε την ηλεκτροπληξία περνώντας τα κύματα του εναλασσόμενου ρεύματος (χοντρό σκοινί) τη στιγμή που αλλάζει. Τραγουδάμε τον Τσαγκάρη (σαντάλια, κ.λ.π.) και τον ψύλλο. Δοκιμάζουμε (κλειστά μάτια) να περπατήσουμε μέσα στο σκοτεινό τούνελ του υδραγωγείου χωρίς να σπάσουμε τη συνέχεια των σωλήνων, αλλοιώς θα μας πνίξει το νερό. Ιστορία, διαδρομή και στοιχεία του Υδραγωγείου. Ο Αριστοτέλης υποστήριζε τους συλλέκτες βρόχινου νερού και οι Αθηναίοι που συμφωνούσαν προσπαθούσαν με κίτρινα φτυάρια να χαλάσουν το υδραγωγείο. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να τους εμποδίσουν, παίρνοντας τα φτυάρια. Όσοι σκοτωθούν στη μάχη, τρέχουν στον γενειοφόρο Ποσειδώνα-χλαμύδα, τρίαινα - που με Α’ βοήθεις και κόμπους ξαναδίνει ζωή.
Ο Ποσειδώνας τόσο χάρηκε που ενδιαφερόμαστε για το τι πίνουμε, που μας κέρασε νέκταρ (μοιάζει εξαιρετικά με πορτοκαλάδα). Λατινικό τραγούδι:
PLATO, CICERO, CUMQUE ARISTOTELES
CECIDERUNT IN PROFUNDUM LACUM
Σημ. Μτφ: Ο Πλάτωνας, ο Κικέρωνας και ο Αριστοτέλης κάνοντας την βόλτα τους, έπεσαν σε βαθύ λάκκο - Βελγικός τραγουδιστός κανόνας.
“Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΚΑΤΩ ΤΗΝ ΤΡΙΑΙΝΑ ΧΤΥΠΑ
ΚΙ’ ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΤΡΕΜΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΚΑΛΑ.
ΑΛΛΑ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ΓΕΝΕΙΑ ΟΤΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑ,
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΙΝΟΥΝΕ ΞΑΝΑ...”
Τακτοποιήσαμε την ξυλεία - μαζέψαμε σκουπίδια.
ψάχνουμε για κρυμμένους Ρωμαίους στον Λυκαβητό, παίζουμε σκυτα-λοδρομικά παιχνίδια στη Λέσχη φεύγοντας, μερικοί νεαροί δεν είχαν και πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό τους αν με λένε Στέφο ή Ποσειδώνα.
Πολύ μας βοήθησε ο παλιός Αρχηγός της 3ης Αγέλης Δ. Τριανταφύλλου.
2/2 Α: Κοινή συγκέντρωση με 3η Αγέλη
Θέμα: Ταξίδι στο Κέντρο της Γης - Τέρμα Φέρμα.
9/2 Ο: Εκδρομή Ομάδας στον Αγ. Μερκούριο. Πήγαμε με τα αυτοκίνητα του Στέφου και του φίλου μας, κ. Κώστα Σταμπουλίδη. Μπανάνες, κατέβασμα από κρυφό μονοπάτι δρόμου, σκηνές, ανιχνευτικό - ψαχτικό παιχνίδι, ξεχάσαμε τα σπίρτα και ατύχησε το προγραμματισμένο τσάϊ...
10/2 Α: Δουλειά στη Λέσχη και το υλικό, καθάρισμα, παιχνίδι στη Δεξαμενή.
16/2 Ο: Κωπηλασία στο Δέλτα. Κάναμε τα πρώτα βήματα στο κουπί, ακούγοντας τα περίεργα παραγγέλματα και αποβιβαστήκαμε στην κοντινή παραλία. Συνέβη τσάϊ και πάλεμα (αυτοάμυνα Υπαρχηγού Γιάννη). Μας έκανε παρέα ο Θωμάς Ριζόπουλος. Όλοι ενθουσιασμένοι.
17/2 Α: Ανεβήκαμε με αυτοκίνητα γονέων για ένα γρήγορο πέρασμα από το μοναστήρι Καισαριανής, κατόπιν μας άφησαν κοντά στο ραντάρ του Ο.Τ.Ε. στην αρχή του μονοπατιού προς Γλυκά νερά. Είναι σχετικά απότομο και στριφογυρνάει ανάμεσα σε πυκνά πεύκα, θάμνους και μεγάλα βράχια. Όταν στη μέση της διαδρομής, αρχίσαμε να κουραζόμαστε, στήσαμε την πορτοκαλιά σκηνή και παίξαμε αρκετά. Εν τω μεταξύ, οι γονείς έκαναν τη βόλτα του Υμητού με τ’ αυτοκίνητα και ανέβηκαν την (κλασσική) οδό Χουντά μέχρι το συμφωνημένο σημείο. Όμως... παραανέβηκαν αυτοί, παρακατεβήκαμε εμείς από παράλληλη διαδρομή και όταν ήδη πολύ κουρασμένοι, το πήραμε χαμπάρι, είχαμε να κάνουμε άλλη τόση διαδρομή. Επιστρέψαμε με αυτοκίνητο, για μια φορά, σχεδόν ήσυχοι...
Συγκέντρωση στη Λέσχη
2/3: Επέστρεψε ο Στέφος απ’ τους παλιούς του φίλους 28ο Ναυτοπροσκόπων Κεδρηνού Λόφου Θεσσαλονίκης, όπου αποκτήσαμε ορισμένα υλικά από τον “Βαρδάρη” το Μοναστηράκι της Θεσσαλονίκης, έτοιμοι για δράσεις. Καθαρί-σαμε τη Λέσχη, παίξαμε στον Λυκαβητό χάνοντας την νεοαποκτηθείσα μπάλλα, που βρέθηκε σε ειδική εξόρμηση το απόγευμα. Μαστορέψαμε αρκετά στον μαύρο ιστό, κόψαμε τα πόδια και τα σκαλοπάτια για καινούργια σκάλα και φύγαμε μόνο μετά πολλά τραβήγματα των γονιών μας.
3/3/85 Εκδρομή Ομάδας στον Υμητό
Πηγαίνοντας, περάσαμε από το τέρμα Καισαριανής, όπου αδειάσαμε ένα φούρνο για προμήθειες. Περιποιηθήκαμε, αποκτώντας έτσι κάμποση λάσπη στις αρβύλες μας, αρκετά από τα φρεσκοφυτεμμένα δεντράκια, τα είχε πολύ ταλαιπωρήσει ο χειμώνας. Με ένα αρκετά λασπωμένο AUDI ανεβήκαμε τον δρόμο προς την κορυφή, όσο βέβαια μας επιτρέπουν οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Ξεκινάμε με τα πόδια και χανόμαστε μέσα στην πυκνή ομίχλη και το χιονόνερο. Μετά κάμποσο περπάτημα, στήνουμε την πράσινη σκηνή του Στέφου και την αράζουμε ευτυχώς μέσα, τρώγοντας και κουβεντιάζοντας, ενώ έξω η μπόρα όλο και δυναμώνει. Το απόγευμα μαζεύουμε τα πάντα και επιστρέφουμε στη Λέσχη όπου όσοι μπορούν να μείνουν κι’ άλλο τελειώνουν διάφορα μαστορέματα. Να θυμηθούμε στο μέλλον να είμαστε έτοιμοι να ανάβουμε φωτιά τον χειμώνα, μάλλον χρειάζεται.
Εκδρομή Αγέλης στην Αγ. Τριάδα
9/3/85: Πήγαμε προς Λίμνη Μαραθώνα με 2 αυτοκίνητα (Κας Κόσκου και Στέφου) περιπλανηθήκαμε στα άγρια του δάσους μονοπάτια - σε απόσταση 20 μέτρων από τον χωματόδρομο που τα παιδιά αγνοούσαν - στήσαμε την πορτοκαλιά σκηνή του Στέφου σε μια ρεματιά και φάγαμε. Παίξαμε με τη μπάλλα στη ρεματιά, επιστρεψαμε στο ξέφωτο όπου τηγανίσαμε αυγά και παίξαμε ποδόσφαιρο, χτυπήσαμε. μαλώσαμε και μείναμε ευτυχείς. Η Κα Κόσκου μας αγόρασε φρούτα που καταναλώθηκαν αμέσως και μπογιές για τη Λέσχη. Θα τις αξιοποιήσουμε πολύ σύντομα!
10/3/85 Συγκέντρωση στη Λέσχη
Υποσχέθηκαν αναμνηστικά” η Βάσια κι’ ο Ανδρέας που είχαν ήδη δώσει κάποτε υπόσχεση σ’ άλλη ομάδα και ο Δημήτρης με την Άρτεμη.
Τελειώσαμε και βάψαμε τον τελειωμένο πια μαύρο ιστό της 3ης ομάδας.
Παίξαμε Μαραμπού πάνω από τη Λέσχη με τη μπάλλα λόγω ενθουσιασμού να βρίσκεται συχνότερα στον κάτω διάδρομο της Δεξαμενής και τον δρόμο, παρά στο γήπεδο...
16/3/85: Κωπηλασία και δουλειά στο Δέλτα
Η Ομάδα πανκαθάρισε το ναυτικό υλικό της 3ης Ν/Π αρχίζοντας απ’ τα βασικά: επισκευή κασέλας, αέρισμα υφασμάτων, μάζεμα εργαλείων, κ.λ.π., κ.λ.π. Όταν πια όλοι είχαν αγανακτήσει απ’ το χαμαλίκι, αφήσαμε μια... διαφορετική αποθήκη ναυτικού υλικού και βγήκαμε για μια σύντομη κωπηλασία. Μαζί μας ο Μιχάλης Γκόγκος και η μητέρα της Άρτεμης.
17/3/85 Α+Ο: Σινεμά Μελωδία της Ευτυχίας Η Αγέλη συγκεντρώθηκε στη Λέσχη για μισή ώρα και μετά πήγαμε με τ’ αυτοκίνητα στους Αμπελόκηπους για το σινεμά. Το 1/3 της αίθουσας γέμιζε η μεγάλη Αγέλη της 3ης Ν/Π. Μας περίμεναν και δύο μέλη της 6ης Ομάδας. Το έργο μας άρεσε πολύ, αλλά οι γονείς ταλαιπωρήθηκαν κάπως γιατί η ταινία κράτησε 3 ώρες αντί 2 που μας είχαν διαβεβαιώσει. ΠΟΛΛΗ φασαρία κάναμε μόνο προς το τέλος του έργου, που είχαμε κουραστεί.
30, 31/3/85: Διήμερη Συστήματος στον ΠΥ.ΒΑ.
Η Ομάδα με την βοήθεια της Λίλυς Ιακωβίδου έστησε δύο σκηνές, διανυκτέρευσε άνετα, αν και άϋπνα, και το πρωΐ όλοι σηκώθηκαν με κέφι και χαρά.
Μετά την έπαρση και την Υπόσχεση του Αλέξη κάναμε διάφορα παιχνίδια.
Γυρίσαμε να δούμε τις κατασκευές της Περιφέρειας Σαρωνικού, μαγειρέψαμε μήλα στο αλουμινόχαρτο και... τεζάραμε γύρω στο μεσημέρι. Είμαστε τόσο νυσταγμένοι, που (σχεδόν) δεν σκωθήκαμε όταν ετοιμάστηκαν τα σουβλάκια με τα λουκάνικα. Ήρθαν ο Αλέξανδρος και η Μυρτώ Κόσκου, ο Χάρης Παπανικολόπουλος με τους γονείς του. Όλοι μαζί παρακαλουθήσαμε την πυρά της Περιφέρειας Σαρωνικού.
Μαζέψαμε τις σκηνές, αποκαταστήσαμε τον χώρο και φύγαμε με υπεργεμάτα αυτοκίνητα - Ομάδα, Λυκόπουλα, και πάμπολλο υλικό. Είμαστε πολύ χαρούμενοι με τον εαυτό μας...
30, 31/3 & 6, 7/4/85 Β: Σχολή Ν/Π Προπαίδευσης
Τα 2 αυτά Σαββατοκύριακα παρακολούθησε ο Υπαρχηγεύων της Ομάδας μας, Γιάννης Σπυρόπουλος και βοήθησε στο επιτελείο ο Αρχηγός της Ομάδας μας Στέφος Αλευράς.
20/4/85 Ο: Συγκέντρωση στη Λέσχη Επειδή ο καιρός ήταν... βροχερός και χωρίς να ειδοποιήσουν έγκαιρα, τα μέλη της ομάδας δεν ήρθαν.
Ήρθε μόνο ο Ανδρέας και η Βάσια. Αντί να πάμε στη βάρκα, τακτοποιήσαμε τη Λέσχη, φτιάξαμε τα φώτα και τον διακόπτη του μεγάλου δωματίου, παίξαμε μπάλλα με την 40η Ομάδα και φάγαμε μακαρονάδα στο σπίτι του Γιάννη Σπυρόπουλου συζητώντας για KUNG FU.
21/4/85 Α: Συγκέντρωση στη Λέσχη Λόγω διακοπών Πάσχα και ελλειπών ειδοποιήσεων, ήρθαν μόνο ο Χάρης και ο Αλέξανδρος. Ήρθε ο Σπύρος Κόσ-συβας με τον πατέρα του για να γραφτεί. Όταν έμαθαν πως έχουμε και κο-ρίτσια, έγραψαν και την αδελφή του Σπύρου, την Σταυρούλα. Καλώς ώρισαν.
Παίξαμε πίγκ-πόγκ, μαζέψαμε τα εργαλεία και τις βίδες. Βάψαμε τον πάγκο που είχαμε φτιάξει μόνοι μας παλιότερα, την εξωτερική πόρτα της Λέσχης και... τα μανίκια του πουκαμίσου μας που περίσσευαν έξω απ’ τις μαύρες σακκούλες που φορέσαμε για να μην λερωθούμε.
27/4/85 Α: Εκδρομή στην Ραπεντόζα Είχαμε πολύ ευπρόσδεκτες... αφίξεις! Εκτός απ’ τον Σπύρο και την Σταυρούλα, ήρθε μαζί μας η Βαλεντίνη και ο Ευάγγελος μαζί με τη νονά του Ευάγγελου και συνάδελφο του Στέφου στην τράπεζα, Κα Πόπη Λέρτα, που έμεινε και μας βοήθησε πολύ, σ’ όλη τη διάρκεια της εκδρομής. Κατεβήκαμε το πολύ απόκρημνο μονοπάτι, με αγκαθωτές περικοκλάδες, δέντρα με τεράστιες ρίζες έξω απ’ το χώμα, θάμνους, μεγάλους βράχους και νερά.
Τελικά μετά από περιπέτειες φτάσαμε σ’ ένα ξέφωτο με παχύ χορτάρι που στήσαμε την πράσινη τέντα του Σπύρου, παίξαμε μαραμπού με δύο καφάσια και την μπάλλα που έφερε ο Σπύρος, ακούσαμε ιστορίες για αρκούδες και σκαρφαλώσαμε να δούμε τις φωλιές τους στις σπηλιές.
Επιστρέφοντας στο απότομο μονοπάτι, ο Χάρης έκανε βουτιά σε ένα νερόλακο βάθους μισού μέτρου. Βράχηκε ολόκληρος και δανείστηκε τη φόρμα του Σπύρου. Μας άρεσε η πηγή και το ρυάκι που ακολουθεί το μονοπάτι, αλλά εξ’ ίσου έντονες αναμνήσεις μας άφησαν τα αγκάθια που αφθονούσαν.
28/4/85 Ο: Ποδηλατική - Κωπηλατική (!) Μαζευτήκαμε στο σπίτι του Στέφου με τα ποδήλατά μας. Ήρθε κι’ ο νέος φίλος Τζιοβάνι Παπαδάκης. Επειδή μόνο ο Δημήτρης και ο Φάνης είχαν κατάλληλα ποδήλατα για κάποια, πιο μεγάλη απόσταση, τριγυρίσαμε στο Ψυχικό και τη Φιλοθέη. Όταν ζεστάθηκαν τα πόδια και... η φιλοδοξία μας, περάσαμε από τη Φιλοθέη πίσω από το Ολυμπιακό Στάδιο προς Πεύκη. Φτάσαμε στο σπίτι του Δημήτρη, εφοδιαστήκαμε με νερό και τσουρέκι, προσφορά της μητέρας του.
Επιστρέψαμε, σταματήσαμε κάμποση ώρα στο ωραίο πάρκο της Φιλοθέης όπου παρακολουθήσαμε μέρος της εκδήλωσης του 1ου Συστήματος που είχε στήσει σκηνές, μεγάλες κατασκευές, παιχνίδια, σουβλατζίδικο και αγώνες.
Ακόμα όμως δεν είχαμε χορτάσει για σήμερα.
Αφήσαμε τα ποδήλατα στο σπίτι του Στέφου και κατεβήκαμε στο Δέλτα. Εξο-πλίσαμε την δεκάκωπη βάρκα “Μάρκος Μίνδελρ” κι’ ευχαριστηθήκαμε κωπηλασία.
4/5/85 Ο: Κωπηλασία στο Δέλτα Μαζευτήκαμε στις 9 το πρωΐ στην πλατεία Συντάγματος στα λεωφορεία. Μαζί μας κωπηλάτησαν ο Αρχηγός της 3ης Ομάδας Γιάννης Μαρκιανός και ο Υπαρχηγός της Νίκος Παρθένιος, οι οποίοι ετοίμασαν για αύριο που έχει συγκέντρωση η 3η περιπετειώδη διαδρομή με χοντρά σχοινιά στα ανοιχτά του Δέλτα, μεταξύ κοίλου ορθογώνιου σκόπελου και φάρου. Φύγαμε στις 4.
5/5/85: Συγκέντρωση Αγέλης στη Λέσχη
18/5/85: Συγκέντρωση Αγέλης στη Λέσχη
18,19/5/85: Διήμερη ναυτική στο Φάληρο (το Λιμενικό μας έψαχνε γιά ...λαθραία!)
25/5/85: Κωπηλασία στο Δέλτα
26/5/85: Εκδρομή στην Πεντέλη
7-9/6/85: Πλωτή Κατασκήνωση Ομάδας (τριήμερη στην Αίγινα)
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ Αγέλης στην Ραφήνα 21-23/6/85
Ο παλιός Αρχηγός της 3ης Ν/Π κος Τάσος Αντωνόπουλος μας έδωσε την άδεια να κατασκηνώσουμε στο κτήμα του, στην Ραφήνα, δίπλα στην θάλασσα. Είχαμε το πλεονέκτημα ιδιωτικού κήπου με αδιαπέραστη μάντρα, μαγείρεμα και τουαλέττα στο σπίτι, δέντρα και άφθνο νερό. Ακόμα, μεγάλο πέτρινο τραπέζι για να τρώμε και μια λιμνούλα, πάνω απ’ τα νερά της οποίας τεντώσαμε ειδικό σχοινί και περνούσαμε πετώντας, σε κάθισμα κρεμασμένο από τροχαλία. Ο Ηλίας απ’ τη μια μεριά της λίμνης και ο Στέφος απ’ την άλλη, έπαιζαν ένα είδος χειρόσφαιρας και η ζήτηση ήταν μεγάλη.
Ξεκινήσαμε Παρασκευή μεσημέρι απ’ τη Λέσχη Γλύκωνος με 3 αυτοκίνητα. Φτάσαμε ωραία. Μεσ’ τη φασαρία δεν βγάλαμε το κατασκηνωτικό υλικό απ’ το πόρτ-μπαγκάζ του πατέρα του Αλέξανδρου, με αποτέλεσμα να φύγει γι’ Αθήνα, να τον κυνηγήσει ο Στέφος, στο δρόμο ο Κος Κόσκος το θυμήθηκε, επέστρεψε χωρίς να διασταυρωθεί με το Audi...Στήσαμε τις σκηνές (2 για παιδιά, 2 για Αρχηγείο) και φάγαμε αυτά που είχαμε φέρει μαζί μας. Η κοντινή
παραλία ήταν κατάλληλη για μπάνιο, αλλά η επιστροφή ήταν ανηφορική. Ξεβγάζαμε τα αλάτια στις βρύσες του κήπου όσο ετοιμαζόταν το φαγητό.
Αρχηγείο: Στέφος Αλευράς, Πόπη Λέρτα, Ηλίας Χρονόπουλος (συνάδελφος Στέφου και Πόπης στην Τράπεζα Πίστεως Κηφισιάς) και ο ενωμοτάρχης της 6ης Ομάδας Ν/Π Ανδρέας Γιαννόπουλος. Λυκόπουλα: Χάρης Παπανικολόπουλος, Αλέξανδρος Κόσκος, Μανώλης Γιατρομανωλάκης, Σπύρος και Σταυρούλα Κόσσυβα, Ηλίας Καλφόγλου, Ευάγγελος και Βαλεντίνη Καϊμάκη. Το τριήμερο κόστισε 2.000 δρχ. στον κάθε κατασκηνωτή, για μεταφορά, φαγητό και αγορές υλικού.
Πήραν το πρώτο άστρο ο Χάρης, ο Αλέξανδρος και ο Ηλίας. Υποσχέθηκαν ο Μανώλης, ο Σπύρος, η Σταυρούλα, η Βαλεντίνη κι’ ο Ευάγγελος.
Πρόβλημα συναντήσαμε μόνο με τα κουνούπια. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τις οδηγίες του Cap, αδειάσαμε το νερό της λίμνης με τη βοήθεια σωλήνα υποπίεσης, της αρχής των συγκοινωνούντων δοχείων και την κλίση του εδάφους. Επειδή υπήρχαν παντού πεύκα και ξερά κλαδιά δεν ανάψαμε φωτιά. Τα βράδια ακούγαμε ιστορίες του Στέφου γύρω σε μια λάμπα πετρελαίου. Ένα-ένα Λυκόπουλο που αποκοιμιόταν το πήγαιναν στη σκηνή του η Πόπη κι’ ο Ηλίας... Μερικοί γονείς μας επισκέφθηκαν το πρωϊ της Κυριακής, μας βοήθησαν να μαζέψουμε και διασκέδασαν με το... νοικοκυριό μας! Και του χρόνου!!!
ΙΟΥΛΙΟΣ ‘85 Ο: Στην μεγάλη Κατασκήνωση Ερμιόνης της μητρικής μας 3ης Ναυτοπροσκόπων πήραν μέρος από την Ομάδα μας ο Ανδρέας Γιαννόπουλος και η Βάσια Μάγκου.
13-15/9/85 Ο: Τριήμερη με αυτοκίνητο στον Παρνασσό
Ξεκινώντας στις 8.30 μ.μ. από την Αθήνα, φτάσαμε στην Αράχωβα στις 11.30 μ.μ. Στήσαμε τη σκηνή πριν το χωριό. Α/Ο/ Στέφος Αλευράς, Μιχάλης Ιακωβίδης, Βάσια Μάγκου, Ανδρέας Γιαννόπουλος, Δημήτρης Κορρές.
5/10/85: Κωπηλασία - Ιστιοπλοΐα Ομάδας στο Δέλτα
6/10/85: Συγκέντρωση Αγέλης στην Λέσχη (Γλύκωνος). Αρκετοί καινούργιοι.
12, 13/10/85: Διήμερη ποδηλατική ομάδας
20/10/85 : Ιστιοπλοΐα Ομάδας έξω από το Φάληρο. Στην επιστροφή, κουπιά
λόγω συνεχιζόμενης άπνοιας.
27/10/85: Συμμετοχή στη μαθητική παρέλαση
2, 3/11/85: Διήμερη Συστήματος στον ΠΥ-ΒΑ
10/11/85 Ο: Ποδηλατικοί Αγώνες Tour de Lycabettus ‘85
16/11/85: Κωπηλασία στο λιμάνι, δουλειά στην Λέσχη
17/11/85: Συγκέντρωση Αγέλης στην Λέσχη
30/11/85: Προετοιμασία σκηνών (σπίτι Δ. Κορρέ)
1/12/85 Α: Επίσκεψη στο 251 ΓΝΑ
Ο πατέρας του Μανώλη Γιατρομανωλάκη είναι γιατρός στο Νοσοκομείο της Αεροπορίας στην διασταύρωση Κατεχάκη και Μεσογείων.
Ακούσαμε ιστορία για τη μάχη του Σολφερίνο και το ξεκίνημα του Ερυθρού Σταυρού, για τους σεισμούς Θεσσαλονίκης του 1978 και τις περιπέτειες του Στέφου. Μετά από ανάλογα παιχνίδια (κομματάκια χρωματιστό μαλλί αντιπροσωπεύουν μικρόβια, τα αποφεύγουμε...), πήραμε μερικές απλές γνώσεις Α’ βοηθειών απ’ τον Κο Γιατρομανωλάκη, επισκεφθήκαμε τα υπερσύγχρονα χειρουργεία και φύγαμε ξεσηκώνοντας στις φωνές το νοσοκομείο...
4/12/85: Συντήρηση Λέσχης Δουλειά 6 ωρών των βαθμοφόρων για να τελειώσει η τοποθέτηση της Λινάτσας και να μπουν τα πηχάκια.
8/12/85: Συγκέντρωση Ομάδας στην Λέσχη 9 με 11, Αγέλης 11 με 1
15/12/85: Συγκέντρωση Ομάδας στην Λέσχη 10 με 12
Χριστουγεννιάτικο απογευματινό Αγέλης 4 με 6.
2-5/1/86: Τετραήμερη Γύρου Πελοποννήσου.
1η μέρα: Ξεκινήσαμε στις 4 μ.μ. με το Audi. Αθήνα - Ισθμός - Κιάτο - Αίγιο - Πάτρα. Στάση διαρκείας και φαΐ. Πύργος - Κυπαρισσία - Γαργαλιάνοι. Ύπνος τα μεσάνυχτα στο σπίτι της οικογένειας Κατσούλα.
2η μέρα 9 π.μ.: Γαργαλιάνοι - Καλαμάτα - Μάνη με αυστηρούς πύργους που φυλάνε την κορφή κάθε λόφου.
Επίσκεψη στην ωραιότατη σπηλιά Βλυχάδα του Δυρού. Περπατάς στους πολύπλοκους διαδρόμους και μετά μπαίνεις σε ειδική βάρκα χωρίς καρίνα για να δεις την υπόλοιπη σπηλιά που είναι γεμάτη νερό.
Στάση στην Καλαμάτα, επίσκεψη στην Πύλο, στους Γαργαλιάνους 6 μ.μ. για φαΐ. Αναχώρηση 7 μ.μ. Κυπαρισσία, Καλό Νερό, Μεγαλόπολη, Τρίπολη (στις απότομες στροφές είχε τουμπάρει νταλίκα με πορτοκάλια, τηλεφωνήσαμε αστυνομία), Άστρος, Λεωνίδιο. Ύπνος 1 το πρωΐ, στο παλιό σπίτι οικογένειας Μακρυμίχαλου.
3η μέρα : Τριγύρισμα στο Λεωνίδιο, τα Πούλιθρα, τα Πελετά και τα Τσιτάλια.
4η μέρα : επιστροφή : Άργος- Μυκήνες- Κόρινθος. Φτάσαμε στην Αθήνα 4 μ.μ.
12/1/86 Ο: Εκδρομή στη Ραπεντόζα
19/1/86: Επέτειος Ιδρύσεως (στη Λέσχη)
25/1/86: Κοινή δράση με 40η Αγέλη (Λυκαβητός)
2/2/86: Η Αγέλη στη Νέα Φιλαδέλφια.
Επίσκεψη στο άλσος, εφημερίδες εξάδων.
8/2/86 Α: Επίσκεψη στην Πλάκα. Ξεκινώντας απ’ την πύλη του Αδριανού τριγυρίσαμε στα σοκκάκια, σκαρφαλώσαμε στα βράχια του Άρειου Παγου και στην Πνύκα, επισκεφθήκαμε το μουσείο, που στεγάζεται στο παλιό Πανεπιστήμιο.
Αφού ξεθεωθήκαμε, καταλήξαμε στην ταβέρνα “Θεόφιλος” που μας περίμεναν οι γονείς των παιδιών, ο Κος Θεόφιλος Θεοφίλου και η σύζυγός του (ήταν παλιός Ναυτοπρόσκοπος της 3ης) που μας έδωσαν κρασί (ΛΙΓΟ!) και αρκετούς μεζέδες. Όλα ωραία, η ατμόσφαιρα με τους τοίχους από πάνω έως κάτω στολισμένους Graffiti κιμωλίας, οι μεζέδες νοστιμώτατοι, παρά την αλμυράδα τους (που περιοριζόταν στην τιμή που μας χρέωσαν).
9/2/86 Ο: Εκδρομή με το 40ο Σύστημα
Στις 8 το πρωΐ είμαστε έτοιμοι στη Λέσχη. Οι Πρόσκοποι και τα Λυκόπουλα του 40ου γέμισαν το πούλμαν, ώστε μερικά Λυκόπουλα κάθονταν ανά τρία. Οι μπαγκαζιέρες γεμάτες υλικό.
Κοντά στο Σούνιο κατεβήκαμε, σε ένα έδαφος με λάσπη από τη χθεσινή βροχή. Κουβαλήσαμε τις σκηνές και τις στήσαμε. Μαζί μας η Ελένη Λεωνίδα, Αρχηγός Οδηγών. Όταν οι ενωμοτίες της 40ης ομάδας άρχισαν τις κατασκευές, κατεβήκαμε κοντά τους να βοηθήσουμε και να μάθουμε. Ακολούθησε ζωηρό παιχνίδι με Σάξονες και Άγγλους πειρατές, μετά την ανάλογη ιστορία σε τέλειο πλαίσιο: μουσκεμένα δέντρα και θάμνοι, και ελαφριά ομίχλη. Ψιχάλισε και λίγο. Μετά το παιχνίδι, καθήσαμε όλοι γύρω στη πυρά και τραγουδήσαμε με τη συνοδεία κιθάρας. Μυστηριωδώς, τα τραγούδια βγήκαν ωραία.
Μόλις μαζέψαμε τα πράγματα άρχισε να βρέχει, μέσα στο πούλμαν της επιστροφής η βροχή δυνάμωσε πολύ. Στις πίσω θέσεις που κάθονται οι μεγάλοι προτάθηκε ιστορία. Είναι διασκεδαστικό, οι ίδιοι που πριν αρχίσει τη <<σνόμπαραν>> όσο προχωρούσε η διήγηση άνοιγαν όλο και πιο μεγάλα μάτια και τέντωναν τα αυτιά τους. Όταν τελείωσε η πρώτη ιστορία, ζητήθηκε δεύτερη και τρίτη. Συν μερικά τραγούδια, ούτε καταλάβαμε πότε φτάσαμε Κολωνάκι. Το μάθαμε όταν, για να περάσει το πούλμαν, χρειάστηκε τρεις φορές να κατεβεί υπό καταρρακτώδη βροχή το Συμβούλιο Τιμής για να μετακινήσει μερικά κακοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα!
Βράδυ 22/2 Ο: Διανυκτέρευση στο σπίτι Θοδωρή Κωνσταντίνου
Αποφασίσαμε, μια και πλησιάζει ο ωραίος καιρός να ετοιμαστούμε για τις εκδρομές που περιλαμβάνουν διανυκτέρευση. Ενώ όμως έγιναν ετοιμασίες να περάσουμε το βράδυ στη Λέσχη, με σόμπες, αερόθερμα και χαλιά, την τελευταία στιγμή, επειδή ίσως... έβρεχε (!) τα μέλη της ομάδας είτε τηλεφώνησαν πως δεν θα έρθουν, είτε απλώς δεν ήρθαν. Ήρθε μόνο ο Γιάννης Νάκος, με πλήρη εξοπλισμό. Μπράβο του.
Συνεννοηθήκαμε με την μητέρα του Θοδωρή και του Κωστή Κωνσταντίνου και περάσαμε τη βραδυά στο σπίτι τους, κοντά στη Λέσχη, μεζί με μια φίλη του Κωστή. Προηγήθηκε γενναίο τσιμπούσι σε παρακείμενη πιτσαρία, μετά ακούσαμε μερικές μυστηριώδεις ιστορίες. Δεν συναντήσαμε κανένα πρόβλημα να κοιμηθούμε...
23/2/86 Α: Συγκέντρωση στη Λέσχη
Παίξαμε διάφορα παιχνίδια με τις κόκκινες μπάλλες που αγοράσαμε.
30/3/86 Α: Ανεβήκαμε στον Λυκαβητό, όπου πιο πολλή ώρα κυνηγούσαμε την άσπρη μπάλλα στο περιφερειακό χαντάκι, παρά παίξαμε.
Η πρώτη προσπάθεια να παίξει η Αγέλη Γερμανικό δεν πέτυχε. Θα επανέλθουμε!
Ακολουθήσαμε τα μονοπάτια μέχρι ένα γκρεμό, οπισθοχωρήσαμε και σκαρφαλώσαμε μέχρι τα επάνω πλατώματα, μαζεύοντας λουλούδια.
5, 6/4 & 11, 12, 13/4/86 Β: Σχολή Ν. προπαίδευσης στο Φάληρο Η Τοπική Εφορεία Ναυτοπροσκόπων Αθηνών πραγματοποίησε την 1η Σχολή Ναυτικής Προπαίδευσης Αττικής.
Από το Σύστημά μας ο Στέφος Αλευράς ήταν ο Αρχηγός της Σχολής και η Πόπη Λέρτα εκπαιδευόμενη. Το θεωρητικό μέρος της Σχολής έγινε στο κτίριο των Προσκόπων Ν. Σμύρνης. Το δεύτερο Σαββατοκύριακο το περά-σαμε συνέχεια μέσα στις βάρκες. Βγήκαμε μόνο για να κοιμηθούμε στη Λέσχη του Π. Φαλήρου. Βλέπετε, ανησυχήσαμε για τα αυτιά μας, καθότι στο Δέλτα που ήταν οι βάρκες έχει αρουραίους! Φαντάζεστε τη χαρά μας, όταν τα παιδιά του Φαλήρου μας ενημέρωσαν πως και στη Λέσχη τους μένει η οικογένεια του... Θανασάκη του αρουραίου !!!
6/4/86 Α: Συγκέντρωση στη Λέσχη
Στην αρχή της συγκέντρωσης περιποιηθήκαμε τα 4 δεντράκια του πεζοδρομίου της Λέσχης. Σκαλίσαμε, πετάξαμε τα σκουπίδια και τις πέτρες, προσθέσαμε χώμα και τα ποτίσαμε. Αφού παίξαμε με τη μπάλλα πάνω από τη Λέσχη, ανεβήκαμε στο Λυκαβητό. Κρυφτήκαμε, κυνηγηθήκαμε και κατε-βήκαμε στη Λέσχη όπου αποφασίσαμε σε Κύκλο Αγέλης τα χρώματα που πρέπει να βαφτεί η κουπαστή από μεγάλο ψαράδικο, που ξέβρασε το κύμα.
Ακούσαμε και την ιστορία της: Ένα μεγάλο ψαράδικο, με 3 αμπάρια, είχε 3 παρέες ψαράδων: Γαλάζιους, κόκκινους, πράσινους. Όποια παρέα γέμιζε πρώτη το αμπάρι της με ψάρια, το ψαράδικο γύριζε στο λιμάνι με υψωμένο τιμητικά το χρώμα της. Το παιχνίδι διασκέδαζε όμως τόσο πολύ τους ψαράδες, που μια φορά έπιασαν τόσα ψάρια και οι τρεις παρέες, που βούλιαξε το καράβι τους...
20/4/86: Επίσκεψη στην Ακρόπολη
Κύριος σκοπός μας ήταν να μην επισκεφθούμε απλώς την Ακρόπολη, απλά να μας ξεναγήσουν στον χώρο της και το Μουσείο δύο Λυκόπουλα που ενδιαφέρονται για την Α.Π.Δ. Ξεναγού (αναγνώριση προσωπικής δημιουργίας).
Είχαμε την τύχη να έχει ασχοληθεί ο καθένας τους με άλλο τομέα ξενάγησης.
Έξω από τα Προπύλαια ο Γιώργος Σουρέτης, με άνεση και ευφράδεια μας είπε την ιστορία του Ιερού Βράχου της Αθηνάς. Αφού απαντήθηκαν όσες απορίες υπήρχαν, προχωρήσαμε, με την Τίτη Μιχαήλ επικεφαλής να μας δείχνει τα ενδιαφέροντα σημεία από κοντά.
Από τον πύργο της Σημαίας είδαμε πέρα μακρυά την θάλασσα και το Θωρηκτό Αβέρωφ. Συναντήσαμε έναν κύριο και μια κυρία από την Αυστραλία που είναι εκεί Αρχηγοί σε Ανιχνευτές και Λυκόπουλα.
Ένας νεαρός πρόσκοπος από την Νότια Αφρική μας έδωσε τη διεύθυνσή του και αλληλογραφήσαμε. Παίξαμε σε σκέτς την Αθηνά και τον Ποσειδώνα, επισκεφθήκαμε - ανά 2 Λυκόπουλα ένας ενήλικος - το Μουσείο και βγαίνοντας ξεσκάσαμε παλεύοντας. Χαμογελάσαμε γλυκά στον Γιαπωνέζο τουρίστα που σκουντήσαμε, αλλά ευτυχώς έδειξε κατανόηση, ίσως να ήταν κάποτε κι αυτός Λυκόπουλο και ήξερε πως το να κάθεσαι ώρες ήσυχος στο Μουσείο είναι δύσκολο όταν είσαι 9 χρονών!!!
27/4/86: Κωπηλασία Αγέλης και γονέων στο Δέλτα
Πολύ ωραία μέρα, παρά τα προγνωστικά. Οι γονείς έφεραν τα Λυκόπουλα στο Δέλτα (Ναυτικός Όμιλος Τζιτζιφιών Καλλιθέας, στο τέλος της Λεωφόρου Συγγρού). Μαζευτήκαμε στις 11.30, η Πόπη μας θύμισε πως καθόμαστε στη βάρκα, φορέσαμε τα σωσίβια, αρματώσαμε τη βάρκα για κωπηλασία (διαδικασία που αρκετά Λυκόπουλα θεώρησαν πολύ χρονοβόρα) και δοκιμάσαμε τι... ψάρια πιάνουμε (θυμηθείτε την καινούργια Άμιλλα των εξάδων μας).
Τραβήξαμε το κουπί της ζωής μας, χωρίς να παραδεχόμαστε πως κουραστήκαμε. Εξερευνήσαμε ένα μυστηριώδες σκουριασμένο παλιό ρυμουλκό, ανεβαίνοντας στο κατάστρωμά του με σχοινένια σκάλα που φτιάξαμε.
Κωπηλατήσαμε πίσω στον Όμιλο για να φάμε, μετά με τη βοήθεια του Αρχηγού της 3ης Ομάδας Γιάννη Μαρκιανού και των τριών Υπαρχηγών Γιώργου Τριανταφύλλου, Νίκου Σιδέρη και Νίκου Παρθένιου ανοιχτήκαμε πάλι, για όση ώρα διαθέταμε.
Στις 3.30 γυρίσαμε τη βάρκα και τα υλικά, ανοίξαμε τη μία από τις μεγάλες πορτοκαλιές μας σκηνές και εξασκηθήκαμε στο στήσιμο και το δίπλωμά της.
ΠΑΣΧΑ ‘86
ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ ΠΑΝΙΚΟΣ ΓΙΑ ΓΑΛΑ - ΦΡΟΥΤΑ - ΥΠΑΙΘΡΟ
18/5/86: Συγκέντρωση στη Λέσχη 11-1
Θέμα: Αττική - κατασκευή χαρτών, ανάλογα παιχνίδια.
24, 25/5/86: Διανυκτέρευση στο σπίτι Κας Αγγελιδάκη-Μελέγκοβιτς.
Πήγαμε στο Φάληρο με αυτοκίνητα γονέων. Περπατήσαμε μέσα απ’ το πάρκο μέχρι τον <<Αβέρωφ>>. Παίξαμε μπάλλα και γυρίσαμε έτοιμοι για ύπνο. Δεν χαρήκαμε διόλου μαθαίνοντας πως όλοι θα κάνουν ντους κατά συμβουλές γιατρών, λόγω ραδιενέργειας. Φωνές φρίκης: Μα έκανα ήδη δύο σήμερα!!! Τελικά καθήσαμε ακούγοντας μυστηριώδη ιστορία για Χόμπιτ και ένας-ένας έκανε και το ντους του.
Το πρωΐ απαλλάξαμε νωρίς την πολυκατοικία και ξεσπάσαμε κωπηλατώντας.
8/6/86: Μπάνιο στον Πόρτο - Ράφτη
Εκτός από το κολύμπι και το παιχνίδι με το φουσκωτό βαρκάκι του Στέφου, στήσαμε για δεύτερη φορά μια από τις πορτοκαλιές σκηνές.

Κατασκήνωση στο Λεωνίδιο (ΠΟΥΛΙΘΡΑ). 11-15/7/86
Α/Α Πόπη Λέρτα                                          Α/Ο Στέφος Αλευράς
Υ/Α Λουΐζα Εμπεδοκλή                                 Υ/Ο Γιάννης Σπυρόπουλος
Τίτος Βρέττας                                          Ελένη Λεωνίδα
Διώνη Καλαμάρο                                          Μαρίνα Φάκαρου
Αχιλλέας Βαρούτσικος (3 μέρες)                          Γιώργος Λεωνίδας
Βοήθησαν στην εγκατάσταση: Σοφία Τέρνερ και Χρστιάνα Ασημακοπούλου.
Ιππόκαμποι: Γιώργος Φωτόπουλος, Μαρία Σπέντζου, Χάρης Δεβλέτογλου.
Δελφίνια: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ανδρέας Σκαφίδας, Βαλεντίνη Καϊμάκι, Τζωρτζίνα Σπέντζου.
Πράσινοι: Μαρία-Χριστίνα Τσεμάνη, Σπύρος Κόσσυβας, Πέτρος Χασιώτης, Αντώνης Σουρέτης, Τζων Ασημακόπουλος, Γιώργος Σουρής (1 μέρα).
Κόκκινοι: Τίτη Μιχαήλ, Πέτρος Φωτόπουλος, Ευάγγελος Καϊμάκης, Σταυρούλα Κόσσυβα, Φίλιππος Κριτζόπουλος, Κων/νος Μπουκλάκος.
Γαλάζιοι: Χάρης Παπανικολόπουλος, Αλέξης Φωτοπουλος, Αλέξανδρος Κορομηλάς, Γιώργος Σουρέτης, Διονύσης Σουρής (1 μέρα), Γιώργος Τέρνερ (2 μέρες).
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ
Όλοι έρχονται στην Κατασκήνωση επειδή το θέλουν. Αλλά συγχρόνως αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υπακούσουν το Αρχηγείο και τους κανόνες ασφαλείας μέχρι να γυρίσουν σπίτια τους:
1- Απομακρυνόμαστε απ’ την κατασκήνωση μόνο αφού πάρουμε άδεια από
το Αρχηγείο.
2- Φερόμαστε στους άλλους όπως θέλουμε να μας φέρονται.
3- Δεν πετάμε πέτρες ή άλλα πράγματα, δεν κάνουμε αστεία με σουγιά ή
σχοινί στο λαιμό. Χωρίς να θέλουμε μπορεί κάποιος να τραυματιστεί.
4- Σεβόμαστε την ώρα που κοιμάται ή τρώει ο άλλος κατασκηνωτής.

5-7/ 9/86        :        Ορειβατική στον Παρνασσό.
         27/ 9/86        :        Συγκέντρωση στην πάνω λέσχη 2ης Ομάδας (Ο).
         5/10/86        :        Συγκέντρωση στη Λέσχη 1101 (Α).
         6/10/86        :        Συγκέντρωση γονέων 7-9.
         18/10/86        :        Συγκέντρωση στη Λέσχη 4-6 (Α).
         2/11/86        :        Συγκέντρωση στη Λέσχη 11-1 (Α).
         8,9/11/86        :        Διήμερη στο Ντράφι με 2ο Λυκαβητού (Ο).
         9/11/86        :        Εκδρομή >> >> και γονείς (Α).
         16/11/86        :        Συγκέντρωση στη Λέσχη 11-1 (Α). Πήλινα.
29/11/86        :        Διανυκτέρευση σε σπίτι Αλευρά, νυχτερινή βόλτα,                                 βίντεο
         7/12/86        :        Συγκέντρωση στη Λέσχη 11-1 (Α). Αξιολόγηση                                         πήλινων.
         14/12/86        :        Επιτροπή Γονέων σε σπίτι Κας Σουρέτη.
         19/12/86        :        Στολισμός Λέσχης από μεγάλα Λυκόπουλα 6-8.
         21/12/86        :        Χριστουγεννιάτικο βραδυνό 6-8 (Α).
         2,3,4/1/87        :        Ορειβατική 3ης στον Κίσσαβο.
         9/ 1/87        :        Συνάντηση όλων (;) των γονέων σε σπίτι                                         Παπάζογλου.

Λόγω αναχώρησης του Αρχηγού γιά Αμερική γιά 1 χρόνο και ελλείψει επαρκών αντικαταστατών, τα παιδιά μεταφέρθηκαν στην 3η και την 40ή.
Στην 40ή Αγέλη πήγαν η Σταυρούλα Κόσσυβα, ο Πέτρος Χασιώτης, ο Γιώργος και ο Αντώνης Σουρέτης, ο Ευάγγελος Καϊμάκις, η Ηλέκτρα Μπα-
μπούρη, η Τίτη Μιχαήλ, η Μυρτώ Κόσκου κι ο Παναγιώτης Παπάζογλου.

Στην Κατασκήνωση 1987 της 40 ής Αγέλης συμμετείχαν η Σταυρούλα, ο Πέτρος, ο Γιώργος, ο Αντώνης και ο Ευάγγελος.

Στην 3η Ομάδα παρέμεινε τελικά μόνο η Βάσια Μάγκου, η οποία
εξελίχθηκε στην πρώτη Ενωμοτάρχισσα και πρώτη κοπέλλα
Αρχηγό της 3ης.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
1985 Ορειβατική στην Οίτη Τρίτη εικοσιπενταετία, 1964 –1988 ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 3ης ΟΑΝ ΕΡΜΙΟΝΗ 1986


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.