Δράση της 3ης Ναυτοπροσκόπων κατά την Κατοχή


Η πρωτοβουλία προήλθε από τα παιδιά και οι επικεφαλείς περιωρίστηκαν να συστη-ματοποιήσουν την επιθυμία τους. 23/4/41 έγινε η πρώτη συγκέντρωση. Πέντε νέοι στην ηλικία των Ακριτών ξεκίνησαν (πρώτοι στην Ελλάδα) με έναν περιωρισμένο προσκοπικό πρόγραμμα. Σκέφθηκαν πως δεν μπορούσαν να αναλάβουν ευρύτερη πρωτοβουλία μια και δεν ήξεραν μέχρι ποιό σημείο θα ήταν δυνατή η εξωτερίκευση του έργου τους. Ακόμα, επειδή η ηγεσία σε παιδιά είναι πράγμα σοβαρό και με μεγάλες ευθύνες, πρέπει κανείς να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα πριν την αναλάβει. Πίστευαν πως βασικός σκοπός της προσπάθειάς τους έπρεπε να ήταν η δημιουργία στελεχών για το μελλοντικό Σ.Ε.Π.

Τον χειμώνα 41-42 η ακριτική Ομάδα βρέθηκε μπροστά στο δράμα της πείνας. Βοήθησαν στον αγώνα για επιβίωση δουλεύοντας στην αποθήκη του "Πιάτου του Μαθητή" και αναλαμβάνοντας την διεύθυνση ενός παραρτήματός του, που μοίραζε συσσίτιο στην οδό Πολυβίου: το έφτιαχναν και το μοίραζαν. Προχώρησαν και στην ψυχαγωγία και αγωγή των παιδιών, με λυκοπουλικό πρόγραμμα ανάλογο με την ηλικία τους.

Τον Νοέμβριο 1941 σχημάτισαν πλήρη ομάδα Ν/Π, κάτω από την έντονη πίεση των παιδιών, την ανάγκη να βρουν βοηθούς στο έργο που είχαν αναλάβει και την επιθυμία να εφαρμόσουν στην πράξη τις γνώσεις τους. Ο αρχαιότερος απ' τους 5 ανάλαβε Αρχηγός, οι άλλοι 4 ενωμοτάρχες για το πρώτο τρίμηνο, μέχρι να καταρτισθούν κατάλληλα τα παιδιά. (Δ. Μαρινόπουλος και Π. Αλευράς Γ. Μαλακατές, Γ. Μαρινόπουλος, Γ. Συμεωνίδης).
1941 Οι υπεύθυνοι των ομάδων αποφάσισαν να μαζεύονται στο (επί της οδού Ζωοδόχου Πηγής), γραφείο του δικηγόρου Γιώργου Μίνδλερ, γιού του Ιδρυτού, μία ή και περισσότερες φορές την εβδομάδα, για τον συντονισμό των δράσεων σαν ενα οργανωμένο σύνολο προσκοπικών τμημάτων.
Στις συγκεντρώσεις αυτές λαμβάνουν μέρος και παλαιά στελέχη τον ΣΕΠ χωρίς να είναι υπεύθυνοι ομάδων, όπως οι Α. Σαράτσογλους, Οικιάδης, Σπινέλλης κλπ.
Η πρώτη κανονική Ακριτική συντροφιά (Ανιχνευτές) σχηματίσθηκε στις 2/8/42. Την ίδια εποχή η Ομάδα χωρίστηκε στα δύο και ο Γιάννης Μαρινόπουλος ανέλαβε Αρχηγός της νέας Ομάδας.
Τον χειμώνα 42-43, εκτός απ' το συσσίτιο της οδού Πολυβίου, ανέλαβαν και ένα εξωσχολικό κέντρο της ΕΟΧΑ στα Πευκάκια, που διατήρησαν μέχρι την απελευθέρωση. Τον ίδιο χειμώνα ιδρύθηκαν άλλες 2 ομάδες και μια Ακριτική συντροφιά. Εκτός από τα 2 συσσίτια κατασκεύασαν πολλά παιχνίδια που μοιράστηκαν στα παιδιά.
1942 Τον Ιούλιο εξελέγη μια συντονιστική επιτροπή, για να κατευθύνει τις προσπάθειες όλων των ομάδων. Αποτελείται από τους Γ. Μίνδλερ, Γιάννη Μαρινόπουλο, Σ. Κλουβάτο, Α. Σαρατσόγλου και Ι. Πολίτη.
Τον Μάϊο 43 οργανώθηκαν δύο γιορτές στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο με εξαιρετική επιτυχία - παρά την κατοχή, έψαλλαν τον Εθνικό Υμνο και πατριωτικά τραγούδια κλπ - και μεγάλες εισπράξεις που δόθηκαν για την ενίσχυση του "Πιάτου του Μαθητή" και την επίπλωση του εξωσχολικού κέντρου στα Πευκάκια. Στο Αμαλίειο βοηθούσαμε σε "χαμαλοδουλειές", όπως το μοίρασμα των τροφίμων που έστελνε ο Σουηδικός και ο Ελβετικός Ερυθρός Σταυρός. Οι Π. Αλευράς και Γ. Συμεωνίδης 50 χρόνια μετά θυμούνται τα κεφάλια παρμεζάνας διαμέτρου 1 μέτρου, που κόβονταν με το τσεκούρι. Πάντα υπήρχε αφθονία εθελοντών στο κόψιμο των μερίδων, γιατί όλο και ...περίσσευαν οι σκλήθρες του τυριού! Το καλοκαίρι 1943 βοήθησαν στην οργάνωση των παιδικών κατασκηνώσεων Καισαριανής. Ιδρυσαν και βοήθησαν την λειτουργία των "Παιδικών Συντροφιών" Βύρωνα και Καισαριανής. Ομάδες παιδιών 8-12 χρόνων, μαζεύονται 2-3 φορές την βδομάδα. Με την καθοδήγηση νέων με ειδική προπαίδευση κι εμπειρία, περνούν 1,5 ώρα με τραγούδι, παιχνίδι ή χρήσιμες γνώσεις.
Τον επόμενο χειμώνα, με τον μεγάλο βομβαρδισμό του Πειραιά, ανέλαβαν - και οργάνωσαν υποδειγματικά - την περίθαλψη των παθόντων του 2ου Αστυνομικού Τμήματος και των βομβόπληκτων παιδιών στην Φοιτητική Λέσχη, που αργότερα παράδωσαν σ' επαγγελματίες παιδαγωγούς. Το τελευταίο καλοκαίρι της κατοχής βοήθησαν στην οργάνωση και λειτουργία στο Καστρί των παιδικών κατασκηνώσεων του Ομίλου Παλαιών Προσκόπων και Οδηγών. Στις κατασκηνώσεις αυτές παραθέρισαν συνολικά 600 παιδιά. Στα συσσίτια αυτά για τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου δεν έδιναν μόνον τροφή, που ήταν τόσο αναγκαία αυτή την εποχή, αλλά τους μοίραζαν ρούχα, παιγνίδια και άλλα χρήσιμα αντικείμενα, που μάζευαν οι Πρόσκοποι από τις γειτονιές τους και από φίλους του Προσκοπισμού. Εκείνο όμως που είχε εξίσου μεγάλη σημασία για τα παιδιά ήταν η ψυχαγωγία που προσέφεραν οι Πρόσκοποι σ' αυτά. Εντονη παρουσία είχε και η εθνική αγωγή με πανηγυρικές γιορτές στις εθνικές επετείους όπως την 25η Μαρτίου κλπ.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
Η διάλυση Από Ημερολόγια των πρώτων 50 χρόνων Κατασκήνωση 4-15/9/1944


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.