Μετά τον πόλεμο


Στη διάρκεια του πολέμου ο νεώσοικος σχεδόν καταστρέφεται. Με την απελευθέρωση, τον ξαναστήνουμε απ’ την αρχή, κυρίως χάρη στον Αλέκο Μπαλτατζή. Ανέλαβε Αρχηγός Συστήματος το 1947. ΄Ηταν έφεδρος ανθυποπλοίαρχος και αξιωματικός πυροβολικού στο υποβρύχιο Παπανικολής στον πόλεμο.
΄Ολη η έκταση του Ξηροτάγαρου ανήκε στην Αεροπορία.Βρήκαμε τον Σμήναρχο Δ/ντή αποθηκών, ο οποίος έδωσε το καλώς έχειν γιά να μας αποδοθεί ο χώρος. Το παλιό Λιμεναρχείο είχε μετατραπεί σε φυλάκιο από τους Ιταλούς. Εμείς το κάναμε γραφείο του υπεύθυνου γιά τον Νεώσοικο Ηλία Μιχαηλίδη. Από τον Ντίνο τον Δοξιάδη, που ήταν Υφυπουργός ανοικοδομήσεως, πήραμε υλικά, ξύλα, τούβλα και κεραμίδια. Οι ράγες είχαν παραμείνει, τις ξεθάψαμε από την άμμο. Ο Μπαλτατζής σαν πολιτικός μηχανικός έβαλε τα συνεργεία και τις γνώσεις του, έφερε και εργάτες που είχε και έγινε ο Νεώσοικος. Πήρε από τον φίλο του Πλοίαρχο Παπαδιαμαντόπουλο, Ναυτικό Διοικητή Πειραιά, υλικό και δύο σιδερένιες σωστικές βάρκες. Την μία την κρεμάσαμε σε καπόνια πάνω από την θάλασσα και έδειχνε πολύ εντυπωσιακή. Μέσα είχαμε το “Κύμα”, την “Γουρούνα” και ένα ιστιοφόρο κοτεράκι με μηχανή, τον “Αίολο”. Μας τον είχε παραχωρήσει κάποιος γιά να τον χρησιμοποιούμε, μας τον συντήρησαν. Την μηχανή μας την επισκεύασε η Πολεμική Αεροπορία. Προπολεμικά ήταν καταπληκτικό ιστιοφόρο -λεγόταν “΄Ονειρο”- μετά προσέθεσαν την μηχανή.
Είχε βγεί με τον “ Αίολο” και ο παλιός Ακέλας, Α.Σαράτσογλους, που ήταν καλός ιστιοπλόος.
Αργότερα πήραμε τις τρείς δίκωπες, γιατί οι σιδερένιες είχαν κάτι ντεπόζιτα, ήταν ψηλές και γενικά δύσχρηστες. Τελικά σκούριασαν και αχρηστεύτηκαν τελείως. Ο Α.Μπαλτατζής ζήτησε μετά ,από τον ξάδελφό του,Σπ. Θεοτόκη, (παλιό της 3ης) έναν Κομήτη που χρησιμοποιούσε πριν τον πόλεμο. Πήγαμε στο εργοστάσιο του Ρετσίνα και πήραμε την ιστιοφορία του,
που ήταν ποντικοφαγωμένη. Βγήκαμε με φίλους του ΒΝΟΕ ιστιοπλοΐα με ίδιο σκάφος,μάθα- με τον χειρισμό. Κοπιάραμε την αρματωσιά και αποκτήσαμε ένα ωραίο ιστιοφόρο. Γιά τους νεώτερους ιστιοπλόους, κάτι σαν Λάϊτνιγκ. (Διήγηση 1995 Ηλία Μιχαηλίδη).
Ο στόλος της 3ης αυξήθηκε κι άλλο, με την οκτάκωπη “Αργώ”, δύο άλλους κομήτες και
την “Γλαύκη ΙΙ”, μιά πιλοτίνα 8,5 τόννων.Η “Αργώ” κατασκευάστηκε από την 3η με λεφτά
που συγκεντρώθηκαν από εκδηλώσεις. Τους δύο άλλους κομήτες μας τους χάρισε ο
ΒΝΟΕ όταν έπαψαν να αποτελούν ολυμπιακή κλάση. Οι Γιάννης Λάπας, Κώστας Λυμπερόπουλος και Μάκης Τορόσης τους χρησιμοποιούν σχεδόν καθημερινά γιά
ιστιοπλοΐα. Το λιμενικό μας είχε χαρίσει μιά ψαράδικη υδραίικη με μηχανή 7 ίππων,
επειδή όμως ήταν ακατάλληλη γιά την ομάδα, βάλαμε την μηχανή της στο “Κύμα”.
Την μετατροπή, όπως και άλλες δουλειές, μας έκανε ο Σώζων, ναυτομαραγκός και
φύλακας του διπλανού όμιλου. Ο Μάκης Τορόσης με επιστολή ζήτησε σκάφος από
διάφορες υπηρεσίες. Ανταποκρίθηκε η πλοηγική υπηρεσία και μας παραχώρησε την
“Γλαύκη ΙΙ”, χωρίς μηχανή. Την ρυμουλκήσαμε με το “Κύμα” από τον Πειραιά οι Γιάννης Γριποννησιώτης, Βαγγέλης Δελήγιαννης και Αλέξης Πολίτης.( Διήγηση 1995 Μ.Τορόση.)
Η Ομάδα χρησιμοποιεί τον Νεώσοικο έως το 1969 περίπου. Μετά, λόγω των δημοσίων έργων για την "οριστική" διαρρύθμιση της παραλίας διατάσσεται να τον εγκαταλείψει.
Οι βάρκες για ένα διάστημα παραμένουν στην αυλή της οικίας Μιχαηλίδη επί της οδού Μιχαλακοπούλου, κατόπιν φυλάγονται μαζί με το κατασκηνωτικό υλικό σε νοικιαζόμενη αποθήκη στις Τζιτζιφιές (Δημοσθένους και Αχιλλέως, Καλλιθέα). Οι βάρκες έμειναν αχρησιμοποίητες στις Τζιτζιφιές έως τις αρχές του 1980 που αφήσαμε την αποθήκη
επειδή το ταμείο δεν επαρκούσε για το νοίκι. Το χρησιμοποιήσιμο υλικό αποθηκεύτηκε
σ' ένα δωματιάκι στην Ερμιόνη,ήταν αδύνατο να μετακινηθούν οι βάρκες, ό,τι κι άν έπι-
ανες σου έμενε στο χέρι. Μεταξύ αυτών που πετάχτηκαν ήταν και το παλιό καρότσι...

Μετά τον διωγμό μας από τον Νεώσοικο, χρησιμοποιήσαμε κατά καιρούς την “Γλαύκη ΙΙ”
με συνήθη κυβερνήτη τον Μ.Τορόση, λίγο την “Αργώ” (το 76 ρυμουλκήθηκε απ' την
ΓΛΑΥΚΗ ΙΙ στην Ερμιόνη) και πάρα πολύ την 6κωπη ΣΕΠ 6. Μέχρι και την Ερμιόνη
1979, την φορτώναμε στο τεράστιο φορτηγό του κου Μερτύρη μαζί με το υλικό.
1980 έγινε η διαδρομή Βούλα-Ερμιόνη με τα πανιά (σε 12 μόνο ώρες) με Κυβερνήτη
τον Α/Κ Κώστα Παρετζόγλου. Γύρισε με το φορτηγό.

Την “Γλαύκη ΙΙ” την χαρίσαμε στην Εφορεία Ν/Π Γ.Ε. Την “Αργώ” την δώσαμε στη 10η Ν/Π
για το συμβολικό ποσό των 30.000. Τέλος την εξάκωπη που μας είχε δώσει το ΣΕΠ,
την παραδώσαμε μαζί με νάυλον φλόκους, ΜΑΤΣΑ τέλεια, ανοξείδωτα κλειδιά, μαντάρια
α π ί θ α ν α, άψογο κάλυμμα σκάφους, άγκυρα DANFORTH, κλπ που είχαμε αγορά-
σει εμείς. Χαρίστηκε στην ομάδα της Χαλκίδας, που την χρησιμοποιεί γιά ζαρντινιέρα.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
Ναυτικές δράσεις Ναυτική Δραστηριότητα Η Δεκάκωπη


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.