27 - 31 Δεκεμβρίου 1955 : 5ήμερη Ορειβατική Βαρδούσια ’55


Συμμετείχαν ο Α.Ο. Μάγκος, ο Εν/χης Κάρταλης, ο Αν/τής Καρτάλης, ο Υπ. της Αγέλης Σάσσης, ο παλαιός της ομάδος Γ. Πολυζώης.
Τρίτη 27 Δεκεμβρίου: Εκκίνηση στις 7 π.μ. με αυτοκίνητο για το Λιδωρίκι. Η πρώτη στάση έγινε στην Λειβαδιά. Ο επόμενος σταθμός ήταν η Άμφισσα, έπειτα από μία ωραία διαδρομή μέσω του χιονισμένου Παρνασού και των πόλεων Αράχωβας, Δελφών και Χρυσού. Έπειτα από στάση 1 1/2 ώρας στην Άμφισα κατά την οποία η ομάδα επισκέφθηκε την πόλη, η εκδρομή συνεχίστηκε με επόμενο σταθμό το Λιδωρίκι. Στο δρόμο οι εκδρομείς μας είχαν όλο τον καιρό να απολαύσουν έντονο couleur-local με τους συνταξιδιώτες Ρουμελιώτες και τα ιδιότυπα τραγούδια τους. Μετά από το μεσημεριανό φαΐ στο Λιδωρίκι ξεκινήσαμε με την... τοπική συγκοινωνία για τους Πενταγιούς όπου φθάσαμε μετά από 2 1/2 ώρες καταπληκτική διαδρομή. Στιβαγμένοι ανάμεσα σε κότες και σακιά με αλεύρι βλέπαμε το χάρο με τα μάτια μας κάθε φορά που το μικρό αυτοκίνητο (ένα ημιφορτηγό Chevrolette) πλησίαζε τα χείλη των ιλιγγιωδών γκρεμών πολλοί από τους οποίους έφταναν σε βάθος 300 μ.! Χωρίς κανένα δυσάρεστο πρόοπτο φθάσαμε γύρω στις 6 μ.μ. στους Πενταγιούς. Στο καφενείο - Πρακτορείο του χωριού ο κ. Παπαγεωργίου, πράκτορας, καφετζής και παντοπώλης συγχρόνως, μας έδωσε τις σχετικές πληροφορίες για την ανάβαση στο ψηλό χωριό. Ανέλαβε να βρεί και αγωγιάτη, ο οποίος όμως αθέτησε το ραντεβού του και μας καθυστέρησε αρκετά. Επί τέλους κάποιος άλλος καταστηματάρχης προθυμοποιήθηκε να μας οδηγήσει αυτός. Η πορεία παρ’ όλο το κρύο ήταν μαγευτική με το φεγγάρι πούχυνε ένα ιλαρό φως μέσα απ’ τα λευκά σύννεφα. Στο δρόμο δεν έλειψε και το κωμικοτραγικό επεισόδιο του Γ. Πολυζώη ο οποίος κυριολεκτικά κόλλησε μέσα σ’ ένα τέλμα από λάσπη. Έπειτα από αρκετές προσπάθειες ανασύρθηκε. Στο χωριό φθάσαμε στις δέκα. Τα πάντα ήταν έρημα. Γρήγορα ανοίξαμε το πατρικό σπίτι του Γ. Πολυζώη και τακτοποιηθήκαμε για ύπνο. Το σπίτι ευρύχωρο με τζάκι, κρεββάτια και ράντσα ήταν ιδεώδες. Έπειτα απ΄το απαραίτητο καλαμπούρι ο ύπνος μας κατέβαλε βαθύς και αναπότρεπτος.
Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 1955: Στις οκτώ αρχίσαμε να ξυπνάμε. Αφού ανάψαμε το τζάκι και φάγαμε, αντιμετωπίσαμε μία στρατιά από γνωστούς συγγενείς του Γ.Π. φυσικά. Αρχίσαμε τις χαιρετούρες και τις συστάσεις και τα εγκάρδια χαμόγελα. Κατόπιν κάναμε μια βόλτα επισκεπτόμενοι το χωριό και τραβώντας πολλές φωτογραφίες.
Το μεσημέρι στο εστιατόριο (!) του κ. Κοντόπουλου, ο οποίος με μεγάλη του χαρά (!) δέχτηκε να μας θρέψει όσο καιρό μέναμε στο ψηλοχώρι.
Η απογευματινή παγωνιά μας κράτησε κλεισμένους μέσα, γύρω από το τζάκι, όπου αρχίσαμε να διηγούμαστε διάφορες ιστορίες για παμπάλαια θέματα. Ψήσαμε κάστανα και ήπιαμε κρασί που μας πρόσφερε μια πολύ υποχρεωτική γειτόνισα η κυρά-Βασιλική. Για βραδυνό φαγητό δεν βγήκαμε έξω, εφ’ όσον είχαν περισέψει κονσέρβες και διάφορα άλλα από την προηγούμενη. Μέσα σε φαιδρότητες (Γ.Π. - Αρ. Καρτάλης) ο ύπνος μας κατέβαλε και πάλι.
Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 1955: Ξακούραστοι και κεφάτοι ξεκινήσαμε το πρωΐ για το γειτονικό χωριό Κερασιές. Η πορεία κράτησε 1-1 1/2 ώρα. Δεν χορταίναμε την υπέροχη θέα προς τα κάτω, που μας προσέφερε ο ορεινός εκείνος περίπατος.
Στις Κερασιές φθάσαμε στις 10 π.μ. Ήταν ένα ωραίο περιποιημένο χωριό πολύ ευχάριστο και καθίσαμε μια ώρα, μέχρις ότου πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το ψηλοχώρι όπου είμαστε στις 12.30.
Φάγαμε το μεσημέρι στο ετσιατόριο Κοντόπουλου. Το απόγευμα κύλησε όπως ακριβώς και το προηγούμενο με την διαφορά ότι εδώ η συζήτηση αφορούσε την ιστορία της ομάδας από την Κατοχή με ομιλητή τον Αρχηγό μας. Το βράδυ μετά το φαΐ ο κ. Κοντόπουλος μας έδωσε πληροφορίες για την αυριανή αναχώρησή μας. Αποφασίσαμε να κατεβούμε το ρέμα και να φθάσουμε στο δρόμο Λιδωρικιού-Ναυπάκτου, απ’ όπου θα παίρναμε το αυτοκίνητο για τη Ναύπακτο. Η πορεία θα διαρκούσε 4-4 1/2 ώρες κι’ επειδή οι Γ.Π. και Αρ. Καρτάλης είχαν κτυπήσει τις αρβύλες τους αποφασίσαμε να νοικιάσουμε και δύο μουλάρια.
Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου: Σήμερα το εγερτήριο ήταν πρωϊνό. Αφού τακτοποιήσαμε το σπίτι ξεκινήσαμε στις 9 π.μ. με τη συνοδεία μάλιστα του κ. Κοντόπουλου. Αρκετά ευτράπελο το θέαμα που πρόσφεραν οι Γ.Π. και Αρ. Καρτάλης με την καθόλου αναπαυτική στάση τους πάνω στα βαρυφορτωμένα με τις αποσκευές των άλλων μουλαριών. Φθάσαμε στη στάση Κόκκινο Χάνι απ’ όπου θα περνούσε το λεωφορείο μας. Αποχαιρετώντας τον κ. Κοντόπουλο φάγαμε για μεσημέρι αφού το λεωφορείο θα ερχόταν στις 3 μ.μ. Έπειτα από τρεις ώρες ταξίδι φθάσαμε στην Ναύπακτο απ’ όπου ξεκινήσαμε αμέσως για το Αντίρριο. Μέχρι να φύγει το Ferry-Boat για το Ρίο φάγαμε για βραδυνό. Στο Ρίο είμαστε στις 7.30 μ.μ. Από κει πήραμε το λεωφορείο για την Πάτρα, όπου εννοείται φθάσαμε αρκετά κουρασμένοι.
Δυστυχώς μάθαμε ότι η ωτομοτρίς δεν θάφευγε παρά στις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Άλλη ταλαιπωρία κι’ αυτή. Επωφεληθήκαμε, εννοείται της ευκαιρίας κι’ επισκεφθήκαμε τον Έφορο Πατρών καθώς και την πόλη, την οποία αν και νύχτα είδαμε αρκετά καλά. Κατά τα μεσάνυχτα πήγαμε στον σταθμό, όπου πήραμε έναν υπνάκο ως την ώρα που θάφευγε η αυτοκινητάμαξα, γύρω στις 2.10. Στην Αθήνα φθάσαμε πλέον στις 8.30 π.μ. το Σάββατο 31 Δεκεμβρίου, παραμονή Πρωτοχρονιάς. Κουρασμένοι, αλλά απόλυτα ευχαριστημένοι χωρίσαμε στο σταθμό με την ικανοποίηση μιας πετυχημένης δράσης και την ελπίδα της πραγματοποίησης μιας καινούργιας.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
Φθινόπωρο 1955 Δεύτερη εικοσιπενταετία, 1939 -1963 1956


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.