1974 Πενθήμερη Συμβουλίου Τιμής στη Μύκονο



1974 20-24.9 πενθήμερη Συμβουλίου Τιμής (χωρίς αρχηγείο) στην Μύκονο.
΄Ελαβαν μέρος:
Γιάννης Μαυρίκιος, παλαιός εν/χης ( έμεινε μέχρι τη Δευτέρα). 16 ετών
Στέφος Αλευράς                 εν/χης Γλάρων         17 ετών
Κων/νος Γκόφας                        εν/χης Κροκοδείλων         15 ετών
Χρήστος Γκόφας                        εν/χης Αλκυόνων         14 ετών
Α. Ρακάς                         υπ/χης Κροκοδείλων         13 ετών
Γιάννης Παπαρηγόπουλος         υπ/χης Γλάρων         14 ετών
΄Εξοδα ατομικά (εκτός σουβλακίων, μπιφτεκιών, εφημερίδων).
231 δρχ. εισιτήριο πλοίου μετ’ επιστροφής (έκπτωσις 20%).
105 δρχ. για φαΐ στο ξενοδοχείο Μύκονος.
Την Παρασκευή στις 7 π.μ. ήρθαν οι Γ.Π. και Σ.Α. με ταξί στη Λέσχη. Μετά από λίγο ήρθαν οι εξάδελφοι (Γκόφες), ο ΄Αρης και μετά από αρκετή ώρα ο Γ.Μ.
Πήγαμε με το ταξί στο λιμάνι και επιβιβαστήκαμε στο ΝΑΙΑΣ. ΄Ενα πολύ ήσυχο ταξίδι κατά την διάρκεια του οποίου εταλαιπωρήσαμε τους αξιωματικούς του πλοίου με χιλιάδες ερωτήσεις και πείσαμε μία ωραία κυρία να γράψει τα δυό της αγόρια στον προσκοπισμό, ισχυριζόμενοι ότι του μεν ενός ο άστατος και επιπόλαιος χαρακτήρας θα σταθεροποιηθεί, ο δε άλλος με υπερβολικά σταθερό και συνεσταλμένο χαρακτήρα θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση στον εαυτό του.
Αποβιβαζόμενοι στη Μύκονο περιτριγυριστήκαμε από νησιώτες κραυγάζοντας: Ουόντ ρούμ; Ουόντ ρούμ; τους οποίους αποστομώναμε απαντώντας απαθέστατα: -΄Οχι ευχαριστούμε, έχουμε σκηνές.
Την πρώτη νύχτα κοιμηθήκαμε στο σπίτι (και σπάσαμε 2 βάζα). Το πρωϊ του Σαββάτου θα ξεκινήσαμε στις 6. Τελικά ξεκινήσαμε στις 8.30, για την Φτελιά, μια παραλία στο βάθος ενός τεραστίου κόλπου. Στο 1/3 της αποστάσεως ο Σ.Α. θυμήθηκε ότι ξέχασε στο σπίτι το παγούρι του. Επέστρεψε να το πάρει. Τον περίμενε ο Γ.Μ. και οι άλλοι 4 προχώρησαν και μετά μισή ώρα σταμάτησαν να μας περιμένουν. ΄Οταν τους φτάσαμε, σταμάτησαν ένα φορτηγό και ανέβηκαν. Οι Γ.Μ. και Σ.Α. προτίμησαν να πάνε με τα πόδια, αφού είπαν στον οδηγό του φορτηγού να μην πάει τους άλλους πολύ μακριά (να μην ταλαιπωρηθούν λίγο;). Ατυχώς ο οδηγός ήταν φιλάνθρωπος και τους πήγε μέχρι την αρχή του μονοπατιού (μισή ώρα από την παραλία).
Τους φτάσαμε σύντομα και στήσαμε τις σκηνές μέσα σε ένα πέταλο από βράχους, επάνω σε μια μικρή χερσόνησο στη μέση της τεραστίας παραλίας. Σε απόσταση 15΄ πηγάδι με γλυκό νερό. Στις δύο μέρες που μείναμε είδαμε μόνο 2 νησιώτες και δυό κόττερα που αγκυροβόλησαν στον κόλπο το μεσημέρι της δεύτερης μέρας. Ψαρέψαμε 4 μικρά ψάρια τα οποία και ψήσαμε. Τελικά όμως κανείς δεν είχε το θάρρος να τα δοκιμάσει.
Οι πάσσαλοι δεν κρατούσαν στην άμμο, γι’ αυτό στερεώσαμε τους εντατήρες σε ξύλα που θάψαμε σε βάθος 10-15 cm. Ο Γ.Μ. έφτιαξε με φυσικό υλικό, λίγο σχοινί και τρία αντίσκηνα ένα πολύ καλό <<αντιανεμικό>> μπροστά από τις σκηνές. Κολυμπήσαμε, ανάψαμε φωτιά, μαγειρέψαμε, τραγουδήσαμε και πέσαμε για ύπνο ακούγοντας το Φεστιβάλ Τραγουδιού από το ραδιόφωνο του Γ.Π.
Το πρωΐ ξυπνήσαμε και τεμπελιάσαμε. Κατά τις 12 ήλθε ένα μικρό μηχανοκίνητο κόττερο. Τέσσερις πρόσκοποι με δυνατά κυάλια το εξερεύνησαν εκ του μακρόθεν προς ανακάλυψιν τουριστριών. Τελικά μια κοπέλλα ήρθε κολυμπώντας στην κατασκήνωση. Παραθέτουμε τις πρώτες της λέξεις: Γειά σου Χρήστο. Μπά! είναι και ο ΄Αρης εδώ; κ.ά.
Μετά μισή ώρα ήλθε ένα μεγαλύτερο κόττερο. Επειδή δεν είχαμε αρκετό φαΐ για μεσημεριανό, τα μαζέψαμε και επιστρέψαμε μετά από μια ωραία πορεία στο σπίτι και από κει στην πόλη, όπου φάγαμε χιλιάδες μπιφτέκια (Hamburger) και σταφιδόψωμα. Μετά πήγαμε στο σπίτι, όπου κατά την διάρκεια ενός χαβαλέ διαλύθηκε το πόδι ενός κρεββατιού και το χερούλι μιας πόρτας. Την Δευτέρα πήγαμε στη θάλάσσα, κάναμε μπάνιο, λίγη βαρκάδα, ψαρέψαμε, και μερικοί πήγαν μια βόλτα στην πόλη. Ο Γ.Μ. έπρεπε να φύγει γιατί είχε προπόνηση στην Αθήνα.
Το απόγευμα σπάσαμε την κούνια, μετά πήγαμε στο σινεμά <<Ρωμαίος και Ιουλιέττα>>. Οι Μυκονιάτες το είχαν πάρει για κωμωδία και στις πιο τραγικές στιγμές ο κινηματογράφος εσείετο από τα γέλια.
Διάφορες Μυκονιάτισσες εξετόξευαν απειλές κατά της Ιουλιέττας, όταν αρνείται να παντρευτεί αυτόν που θέλει ο πατέρας της και περίεργες κρίσεις επί του έργου. Γενικά διασκεδάσαμε περισσότερο από εάν είχαμε πάει σε κωμωδία. Το βράδυ φάγαμε στην πόλη (σταφιδόψωμο - hamburgers), δυστυχώς όμως το ξενοδοχείο απέναντι στο σπίτι είχε κλείσει όταν γυρίσαμε και δεν μπορέσαμε να συμπληρώσουμε το βραδυνό μας όπως συνηθήζαμε.
Την Τρίτη το πρωΐ πήγαμε για μπάνιο στη θάλασσα και στο πηγάδι, τακτοποιήσαμε το σπίτι, ο ΄Αρης μας έκλεισε όλους μέσα στο δωμάτιο του 2ου ορόφου του οποίου είχαμε σπάσει το χερούλι και ο Σ.Α. κατέβηκε με σχοινί δεμένο στο κρεβάτι από το παράθυρο, κ.ά. Τελικά σκουπίσαμε, σφουγγαρίσαμε και φύγαμε, πριν ανακαλύψει η Ειρήνη (που φροντίζει το σπίτι) ότι για κάποιον μυστηριώδη και ανεξήγητο λόγο δεν δούλευε το τηλέφωνο, (το σπασμένο βάζο, μετά μια όχι τελείως επιτυχημένη επανασυγκολήσή του, μπήκε διακριτικά σε ένα συρτάρι, το δε πόδι του κρεββατιού εδέθη προσωρινά με σχοινί). Κατεβήκαμε στην πόλη, όπου εσυρόμεθα επ’ αρκετόν και όπου η φουρνάρισσα που πουλούσε τα σταφιδόψωμα και ο σουβλατζής με τα μπιφτέκια μας αποχαιρέτησαν με δάκρυα στα μάτια, και όπου ένας γέρος μας ρώτησε αν είμαστε της Ε.Σ.Α., αφού είχαμε κάτοι τεράστια μαχαίρια.
Τελικά κατά τις τεσερσίμισυ έφυγε το πλοίο (μόνο μια ώρα καθυστέρηση). ΄Οταν είχε αρχίσει να νυχτώνει και οι επιβάτες ήταν μισοκοιμισμένοι τους βοηθήσαμε να ξεβαρεθούν με ένα κοφτό ΙΟ!!!! ΄Ετρεξαν αμέσως μερικοί ναύτες. Αφού επείσθησαν ότι δεν είχε πέσει κανείς στη θάλασσα, μας παρεκάλεσαν ευγενικά να φυλάμε τις κραυγές μας για την κορυφή του Παρνασσού.
Φθάσαμε στις 12.00 στον Πειραιά. Εκεί οι μεν Κολωνακιώτες επεβιβάσθησαν με τις δύο σκηνές (του Κ. Γκόφα και Α. Ρακά) στο αυτοκίνητο του πατέρα του ΄Αρη, ενώ οι Ψυχικιώτες με τον Ηλεκτρικό επέστρεψαν οίκαδε.

Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
1967-1974 Τρίτη εικοσιπενταετία, 1964 –1988 1974 Εκδρομή στο Μέγα Σπήλαιο


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.