Ερμιόνη 1981


ΕΡΜΙΟΝΗ 1981: Ποιοί ήρθαν
Το Αρχηγείο της Ομάδας        :        Στέφος Αλευράς Α/Ο
                                :        Άγγελος Μελέγκοβιτς Υ/Ο
                                :        Γιάννης Μαρκιανός Β/Ο
Το επιτελείο της Κατασκήνωσης
(παλιά μέλη του Αρχηγείου)        :        Μάκης Τορόσης (Έφ.)-Ναυτικές δράσεις
                                :        Κώστας Κυλίτης Υ/Ο-Διαχείριση
                                :        Ερρίκος Σκάσσης Υ/Ο-Υλικό, κατασκευές
                                :        Θόδωρος Αρταβάνης Υ/Ο-πρόγραμμα
                                :        Βασίλης Δικαιούλιας Β/Ο-Τροφοδοσία
Ανιχνευτές                        :         Γιώργος Σιδέρης
                                :        Ηλίας Κουρπάς
                                :        Βασίλης Κάρταλης
Πέρασαν να μας δουν ή κάθισαν μερικές μέρες: Ο Αρχηγός του Συστήματός μας κ. Παύλος Αλευράς, η Έλλη Τρίπου στην Αγέλη, ο DAC Νώντας Καρβέλης, ο Διονύσης Αντωνόπουλος και ο Γιάννης Παπαρηγόπουλος.
ΑΛΚΥΟΝΕΣ                                         ΔΕΛΦΙΝΕΣ
Ζάκυ Ντε Πιάν                                        Αλέξανδρος Μελάς
Νίκος Σιδέρης                                        Διομήδης Σπινέλλης
Γιάνκος Αραβαντινός                                Νέστορας Άννινος
Ηλίας Τσακίρης                                Γιάννης Σπυρόπουλος
Βάγγος Μαζιτζόγλου                                Γιώργος Ηλιάδης
                                                Φάνης Λάμπρου
ΓΛΑΡΟΙ                                         ΠΙΓΓΟΥΪΝΟΙ
Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος                Άγγελος Καλογεράς
Αλέξανδρος Μεταξάς                                Γιώργος Τριανταφύλλου
Κωνσταντίνος Δρούλιας                        Κωνσταντίνος Δικαιούλιας
Ευάγγελος Σπινέλλης                                Λέων Αραβαντινός
Γιάννης Σκρίκας                                Άγγελος Μπουρλατσένκο
Δήμος Ζούλιας

Ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα που άρχισε το “Στρατόπεδο”
των πρώτων Τριτομαδιτών στα 1912

ΕΡΜΙΟΝΗ 1981
(6-15/7/81)

Δευτέρα, 12.20 στο Μυκήναι. Μες το χάος, ο διάλογος:
-Αδελφέ Υπαρχηγέ, γιατί ήρθαν στο λιμάνι οι επίσημοι της Ερμιόνης; Λες να είναι για μας;
-Φυσικά. Θα ήρθαν να μας τιμήσουνε που κλείνουμε 23 χρόνια κατασκηνώσεων στην Ερμιόνη.
-Περίεργο, δεν δείχνουν και τόσο χαρούμενοι...
Μας υποδέχονται ο πρόεδρος της Κοινότητας κ. Ανάργυρος Σπετσιώτης, ο διοικητής της χωροφυλακής, και άλλοι. Για να μας ανακοινώσουν πως δεν μπορούμε να κατασκηνώσουμε στην Ερμιόνη. Βλέπεις, η Αρχαιολογική Υπηρεσία του Νομού δεν θεώρησε σκόπιμο να μας ενημερώσει για το γράμμα που έστειλε ΠΡΟΧΘΕΣ στον Πρόεδρο και τον Διοικητή και με το οποίο τους διατάζει να μην μας αφήνουν να κατασκηνώσουμε, γιατί ενοχλούμε τα αρχαία της περιοχής.
Καταλαβαίνεις τι έγινε. Μπουκάλια ξύδι για το θυμωμένο Αρχηγείο, Coramine και άλλα καρδιοτονωτικά για την Ομάδα και Αγέλη. Τελικά τα ψυχολογικά πρόβληματα λύνονται με μερικές κόκα-κόλες στου Γανώση. Αποφασίζεται να στηθούν μόνο τα απαραίτητα, μέχρι να βρεθεί άκρη. Τηλέφωνο στον Α/Σ..
Κατά την δεύτερη μέρα στήνονται μερικές ακόμα σκηνές και απλές κατασκευές. Το βραδάκι φτάνουμε εμείς - τέσσερις ζαλισμένοι από τον δρόμο και τις σημερινές φοιτητικές εξετάσεις και προσπαθούμε να βρούμε καταφύγιο στου Γανώση για να συμπληρώσουμε τα βραδυνό μας πίνοντας μερικές γερμανικές μπύρες. Λένε ότι ξεζαλίζουν........: Υ/Ο Κ. Κυλίτης και Άγγελος Μελέγκοβιτς, επίσης οι Γιάννης και Παναγιώτης Παπαρηγόπουλος.
Την Τετάρτη, ένα συντονισμένο υπαρχηγείο φροντίζει να τελειώσουν τα δρομάκια και διάφορες κατασκευές. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, μετά το τέλειο γράμμα που τους έστειλε ο Πρόεδρος της Κοινότητας και τα τηλεφωνήματα που έγιναν μερίμνη Α/Σ και Α/Ο από την Αρχαιολογική Υπηρεσία Αθήνας στην του Ναυπλίου (-Μα καλά, τόσα χρόνια που κατασκηνώνουν ενοχλούν σε τίποτε; -Βέβαια, αφήνουν ίχνη στη περιοχή. - Τι ίχνη; -Άσπρες πέτρες.....) μας καλοσωρίζουν τρεις κυρίες- αρχαιολόγοι που αποφαίνονται πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Έξοδος της ομάδας στη πόλη, για να θαυμάσουν τα αραγμένα ιστιοπλοϊκά. Κυκλοφορούν φήμες πως ένα μέρος της ομάδας θαύμαζε συγχρόνως τις Ολλανδέζες που βρίσκονταν πάνω σ’ αυτά, αλλά τίποτε δεν είναι βέβαιο...
Την επόμενη, καλή αρχή στις ναυτικές εκδρομές. Όχι, όχι, ο “Μάρκος Μίνδλερ” είχε και άλλες εξόδους, αλλά σήμερα ξεκινούν οι ολοήμερες. Το τίμημα, βέβαια είναι μεγάλο. Μισό κονσερβάκι “σκόμβρος”, μια ντομάτα και μισό αγγούρι στο άτομο, όταν στην Κατασκήνωση τρώνε μπιφτέκια με πατάτες τηγανιτές του μαίτρ Β.Β. (Βοηθού Βασίλη). Φρικτά παράπονα από την περσυνή σπηλιά: την έχουν καταλάβει άλλοι. Αναγκαστικά, το λουκούλειο γεύμα με τους σκόμβρους και το μαύρο χαβιάρι έγινε στον ήλιο.
Η επιστροφή όμως κάτι παραπάνω αππο θεαματική, ώσπου ν απρολάβουν τα παιδιά να τακτοποιηθούν στον “Μ.Μ.”, έχουμε φτάσει Ερμιόνη. Κάναμε διάφορα τριγωνάκια μπροστά στους κατάπληκτους Ερμιονίτες και αποφασίσαμε να συμβεί μια υποδειγματική παραβολή στη γλύστρα για να αφήσουμε τον κυβερνήτη που “είχε ένα επείγον τηλεφώνημα”. Βέβαια στη βιασύνη του πήρε και τη λαγουδέρα μαζί του. Ίσως γιατί του άρεσε να την κρατά, ίσως για να αντιμετωπίσει τους Ερμιονίτες, που πανικόβλητοι από τους ελιγμούς μας δίπλα στις βάρκες τους...
Δένοντας το σκάφος, μας περίμενε μια έκπληξη, ο Α/Ο με τον Α/Σ κ. Παύλο Αλευρά, που ήρθαν από την Αθήνα ξεμπερδεύοντας με τα αρχαιολογικά όσο πιο γρήγορα μπόρεσαν, μόλις έμαθαν για τη δράση του τετρακέφαλου τέρατος της Ερμιόνης - Υ/Ο Κ.Κ.,Ε.Σ.,Θ.Α. και Α.Μ.
Ο Α/Σ διακριτικός όπως πάντα, απλώς άφησε να εννοηθεί πως ίσως η δεκάκωπη δεν θα έπρεπε, όταν κινείται με τα κουπιά, να μοιάζει τόσο με σρανταποδαρούσα που πάσχει από επιληψία.
Το βράδυ χιλιάδες αστραπές και βροντές βοηθούν να ισορροπήσει η ατμόσφαιρα (άχ τι μας κάνουν οι αντικυκλώνες). Για λόγους φρόνησης, επιτάχυνση του βραδυνού και ανάκριση του επίσημου μετωρολόγου, Βοηθού Γιάννη. “-Υπαρχηγέ, Υπαρχηγέ. Ο πανύψηλος μεταλλικός ιστός γιατί δεν κινδυνεύει από κεραυνό; δώσε μου μια λογική εξήγηση...”.
Γράφω κάτω από τον Φάρο. Που μπορεί για τους ναυτικούς να είναι απλά “αναλάμπων ερυθρός, ακτίνας τάδε, συχνότητας Χ και ύψους τόσο”, αλλά για τον Τριτομαδίτη είναι το σύμβολο του Καπετάν Μπίστη, το στέκι των ξωτικών της περιοχής, Φαρόβιων και Λαλούδων, το ιερό του Βούδα, όπου όλοι οι μέλλοντες Βουδιστές πρέπει, (με μεγάλο ενθουσιασμό και πραγματικά δεμένοι από την τελετή), να γευτούν την Βούδεια κοινωνία, ακουμπώντας στο ειδικό δέντρο με την περίεργα φθαρμένη φλούδα. Για την ατμόσφαιρα του Φάρου και όχι για το... γάργαρο νερό που πίνουνε στο Πίστι, ή την βιολογική του θάλασσα, γίνεται κάθε Ιούλιο η επιδρομή των μυστήριων Μαυροκόκκινων Αλγερινών Πειρατών.
Κάποιος σκοπός κοιμήθηκε και όταν τον ξύπνησε ο Άργος (συγνώμη, ο ουδέποτε κοιμώμενος Υ/Ο), φρόντισε να γυρίσει το ρολόϊ μπροστά για να ξανακοιμηθεί συντομώτερα. Όπως καταλαβείνεις, την επόμενη νύχτα είχε, για εκπαιδευτικούς λόγους, δυό ώρες σκοπιά μη συνεχόμενες.
Μιλώντας για νύχτα, ευτυχώς που οι μπαταρίες τελειώνουν γρήγορα, αλλοιώς δεν θα σταματούσε ποτέ το μπίπ-μπίπ και τούτ-τούτ από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (μπάσκετ, ράγκμπυ και ούφο) των ανιχνευτών.
Παρασκευή μεσημέρι καταπλέουν η Μάγκ (Έλλη Τρίπου), μεταξύ δύο εξετάσεων στη Σχολή της και ο DAC ο παιδίατρός μας (Νώντας Καρβέλης), κατευθείαν από το Π.Ν. Κοντά μας και το παλιό μέλος του Αρχηγείου της Ομάδας και τώρα μόνιμνος Αξιωματικός Π.Ν. Διονύσης Αντωνόπουλος.
Το βράδυ, βιαστικό καταβρόχθισμα της τέλειας ομελέττας του σεφ (πήρε προαγωγή) Β.Β. και κατέβασμα των μεγάλων στην πόλη να πάρουν ιδέες (ποιός ξέρει γιατί) και κατάστρωση σατανικών σχεδίων κάτω από την επήρεια των παγωτών του Βούξινου. Τίτλος της ιδεοφόρας ταινίας: Συνωμοσία”.
Ξυπνάμε όλοι για να μάθουμε τα νέα που έφερε κρυφά Ερμιονίτης νεαρός, κατά φήμες ο γιός Πραχαλιάς: Οι ελάχιστοι Ερμιονίτες - μέσα στις δυόμισυ χιλιάδες - που δεν μας συμπαθούν, γύρω στους είκοσι, αποφάσισαν να μας συκοφαντήσουν στην Αρχαιολογική, σπάζοντας το ίδιο βράδυ μερικά από τα αρχαία του Φάρου. Η ομάδα αποφάσισε να τους εμποδίσει και παραφύλαξε στον παραλιακό δρόμο προς το Φάρο, όπου κοντά ήταν τα αρχαία.
Διέπραξε όμως αμυντικό λάθος. Αλήθεια, είδε κανείς πουθενά το Αρχηγείο και τους Ανιχνευτές; -Είπαν πως θα προσέξουν τις άλλες διαβάσεις... Ετσι, όταν μετά λίγο ακούστηκαν οι βάνδαλοι να πλησιάζουν, κραυγάζοντας συνθήματα “έξω η Τρίτη από το Μπίστι”, “σπάστε τα αρχαία”, “όχι Καλλιόπες και σκουπίδια”, “το δάσος είναι για τα παιδιά μας” κ.ά.
Όλοι μεταμφιεσμένοι, σίγουρα για να μην τους καταδώσουμε στην Χωροφυλακή. Και ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ.
Έφαγαν βέβαια, γερό ξύλο, αλλά είχαν κάτι κτήνη, μπροστά που άνοιγαν δρόμο στους άλλους.
-Κάτι μου θυμίζουν αυτές οι πλάτες... Αμ’ εκείνος με τη κάπα; Ακόμα και το βογγητό που έβγαλε καθώς τον κλωτσούσα στο καλάμι, καποιον μου θύμισε, ρε παιδί μου... ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ. Μάταια μερικοί μικρόσωμοι -ούτε εκατό κιλά, λίγα για 2 μέτρα μπόϊ - από την ομάδα, λυώνουν μερικούς. Τους τραβάνε οι άλλοι και τρέχουν... Πλησιάζουν... Όταν γίνεται το αναπάντεχο: Τα ίδια τα ξωτικά και τα πνεύματα του τόπου μας βοηθάνε, όταν είχαμε χάσει πια κάθε ελπίδα να σώσουμε τα αρχαία. Φοβερές κραυγές ακούγονται από ακαθόριστες φιγούρες δίπλα στα αρχαία. Ενώ οι επιδρομείς κοντοστέκονται - δεν υπάρχει δα και χειρότερη φωνή από τις οιμωγές των φαρόβιων, οι πάντα αόρατες λαλούδες ρίχνουν βροχή τις καουκουνάρες και μικρές πέτρες από τον ουρανό, ενώ ακούγεται η κατάρα του Μεγάλου Ιερέα του Βούδα μέσα σε φρικτούς ήχους. Κυκλοφορεί η φήμη πως πήρε μέρος στο διώξιμο και ο Δράκος που φυλά στον Πύργο του Τρελλού τα διαμάντια του Καπετάν Μπίστη, τρώγοντας τουλάχιστον τρεις.
Οι επιδρομείς ακόμα τρέχουν. Έτσι γλύτωσαν από το Αρχηγείο και τους Ανιχνευτές, που μόλις τώρα άφησαν τις θέσεις που φύλαγαν στον άλλο δρόμο, επειδή φοβόντουσαν επίθεση σε δύο μέτωπα, όπως εξήγησαν. Περίεργο όμως, όλο το Αρχηγείο είχε αναμαλλιασμένα κεφάλια, τρία-τέσσερα μαύρα μάτια και σημαντικό ποσοστό κουτσών. Φαίνεται πως καθώς έτρεχαν μέσα στο σκοτεινό δάσος να προλάβουν τους βάνδαλους αρχαιοσπάστες, άλλος έπεσε, άλλος χτύπησε σε φουντωτό δέντρο και καταγρατζουνίστηκε... Τι σου είναι τα σκοτεινά δάση.
Η ομάδα εξαντλημένη, αλλά περηφανη που έβαλε τα δυνατά της να φυλάξει το καλό όνομα της Τρίτης, αντί να πέσει για ύπνο, έκανε μια πρωτοφανή σε ενθουσιασμό Πυρά, με άγριους χορούς και κραυγές. Ύστερα από αρκετό τραγούδι η ομάδα πάει για ύπνο αφήνοντας το Αρχηγείο να τους νανουρίζει με ολόκληρο το ρεπερτόριο του “Προσκοπικά Τραγούδια”.
Σάββατο: Ύστερα από τα χθεσινοβράδυνα, ξύπνημα στις 8. Το μενού του σέφ Β.Β. προβλέπει ντομάτες γεμιστές. Παίρνουν μέρος ΟΛΟΙ στο άδειασμα, με αρκετά αστεία αποτελέσματα, και πρόβλεψη για ντομάτες... αδειαστές.
Μετά μια μονόωρη προειδοποιητική απεργία του Υπαρχηγείου - με εκδήλωση συμπαράστασης από τον Υπαρχηγό της Αγέλης - γίνονται τα διάφορα φινιρίσματα σε κατασκευές και καθαριότητα χώρου και κατασκηνωτών.
Το απόγευμα, επίδειξη ισχύος από την Ομάδα τραβώντας στη ξηρά ένα τεράστιο καΐκι και απάντηση από το Αρχηγείο, που έκοψε σε χρόνο DT πέντε-έξι τεράστια ξερά κυπαρίσσια για την Κοινότητα (μερικά χωρίς τσεκούρι ή πριόνι).
Μεγαλειώδης Πυρά γονέων. Ειλικρινά προσπαθούμε να καταλάβουμε πως μπορούν, αφού υποστούν μια χονιά τα τραγούδια και τα σκετς μας, να έρχονται και στην επόμενη χρονιά να πάρουν μέρος στη Πυρά. Αφού το θέλουν, βέβαια... Στη συνέχεια, το πατροπαράδοτο τραπέζι του Αρχηγείου στο Γανώση - μόνο 21 πειναλέα άτομα φέτος. Αφού διώξαμε τους άλλους πελάτες, τραγουδώντας πότ-πουρί ελληνικού τραγουδιού, επιβιβαζόμαστε στον Μάρκο και χανόμαστε στο σκοτάδι του κόλπου, μέσ’ τον ενθουσιασμό μας, το σκάφος σε κάθε κουπιά πηδούσε ολόκληρο έξω απ’ το νερό. Φτάνοντας στ’ ανοιχτά του κόλπου, με το παράγγελμα του Κυβερνήτη “-Έα εισαγωγή και τραγούδησον” συνεχίζουμε τις άριες, φτάνοντας μέχρι τον χορό της κατσίκας, κατά τον οποίο οι φήμες λένε πως χωρίς τις κινητές καρίνες...
Ο σκοπός ψηλά από τη Κατασκήνωση μας χαιρετάει με μόρς, όταν τραγουδάμε το “Λεβέντες...”. Επιστρέφουμε στην αποβάθρα μας, κοντά σε μια Ερμιόνη κοιμισμένη με τα φώτα να καθρεφτίζονται στο νερό.
Για να ευχαριστήσουμε το φεγγάρι για τη συμμετοχή του στη βραδυνή μας κωπηλασία, πηγαίνουμε όλοι αθόρυβα στο φάρο και από κει ψηλά του λέμε το τραγούδι του “-Ίπιο, ίπιο...”. Καλόν ύπνο.
ΚΥΡΙΑΚΗ: Το πρωϊ το Αρχηγείο καλεί τη σύνταξη με μια βραχνιασμένη φωνή. Γιατί τέτοια βραχνάδα άραγε; Μέχρι τι ώρα τραγουδούσατε όλοι μαζί χθες το βράδυ; Ο Υ.Α. Νίκος Γεωργακόπουλος αναλαμβάνει με κέφι την οργάνωση του RALLY JERONIMO. Πολλοί γονείς έχουν φέρει φωτογραφικές μηχανές για ν’ αποθανατίσουν τα κανακαράκια τους στις συγκλονιστικές στιγμές. Πρωταθλητής ΠΑΛΙ ο Κωνσταντίνος ο Στρατηγόπουλος (τον θυμόμαστε φέτος, πρώτο στην κατηγορία αγωνιστικά Ν/Π στους Ποδηλατικούς της Τοπικής Εφορείας με το χέρι του στον γύψο).
Με εφορευτική επιτροπή τους μέχρι σήμερα Ενωμοτάρχες, η ομάδα διάλεξε με μυστική ψηφοφορία τους 4 κανούργιους. Η απόφαση βγήκε παμψηφεί. Ο καθένας διάλεξε τον Υπενωμοτάρχη του και οι Ναυτοπρόσκοποι διάλεξαν σε ποιά Ενωμοτία ήθελε να πάει ο καθένας.
Οι γονείς παίρνουν επιτέλους τους γιούς τους και τα Αρχηγεία μπορούν να ησυχάσουν, όσο βέβαια μας αφήνουν οι σκέψεις για τα κοτόπουλα που σιγοψήνονται στου Λίτσα. Άσε πια τις μπύρες. Μετά το προμεσημεριανό (φέρνοντας τις λαμαρίνες απ’ το φούρνο), το μεσημεριανό και μερικά μεταμεσημεριανά γεύματα, οι νέοι αλληλοδροσίζονται με μπουγέλα και λεκάνες. Όχι, όχι, μη θυμώνετε, είναι για να μην σηκώνεται σκόνη.
ΔΕΥΤΕΡΑ: Το πρόγραμμα έχει ποδόσφαιρο Αρχηγείο - Ομάδα. Ήταν κόλπο του Α/Ο που φεύγει το μεσημέρι με αστεία δικαιολογία την βάρδια του στο Π.Ν. Αφού πρώτα αφήνει το Αρχηγείο να φτιάξει μόνο του την αποθήκη, στη συνέχεια το αφήνει, μόνο απέναντι στην Ομάδα, στο γήπεδο. Που να τους μείνει δύναμη για συνομωσίες... δόθηκε η χαριστική βολή. Δεκάδες προσκόπια να τρέχουν πάνω- κάτω στο γήπεδο σαν τρελλά, εμείς τι χρωστάμε να μην μπορούμε να ξεπιαστούμε για δύο μέρες; Επειδή ο Α/Ο ήθελε - λέει - να είναι ήσυχος και μόνο σε μας - λέει - έχει εμπιστοσύνη... Πάντως, το Αρχηγείο πρόλαβε να πάει στην πόλη να δει την “Φωλιά του Κούκου”, αφού ο Ομάδα, τόοοσο πια κουρασμένη, ΕΠΕΜΕΝΕ να κοιμηθεί λίγο πιο νωρίς.
ΤΡΙΤΗ: Δυστυχώς ή ευτυχώς φτάνουμε στη προτελευταία μέρα της κατασκήνωσης. Το πρωϊ ρίχνουμε γρήγορα-γρήγορα σκηνές και κατασκευές για να τα πάρει το φορτηγάκι το απόγευμα. Στη συνέχεια αρχίζουν κολυμβητικοί και πτυχία. Χιλιάδες κόσμος προσπαθεί με δεμένα μάτια να φτάσει στο μαγειρείο ή το αρχηγείο: -Έ, Νίκο, από κει πάς στη θάλασσα. _Περίεργο, το πρωΐ από δω ερχόμουνα για το αρχηγείο... Και να σκεφτεί κανείς πως ήθελε το πτυχίο Παρατηρητή.
Πάντως, το παιχνίδι του Κίμ είχε μεγαλύτερη επιτυχία.
ΤΕΤΑΡΤΗ: Τελευταία μέρα μιας ακόμα Ερμιόνης.
1981: Μια κατασκήνωση με τόσα μπλεξίματα, αλλά και τόσες ναυτικές εκδρομές. Με λίγες μέρες, αλλά και λίγα προβλήματα. Ήταν άραγε τόσο δύσκολο να καθήσουμε άλλες τόσες μέρες, Αρχηγέ; Πότε ήρθαμε; Πότε στήσαμε τη κατασκήνωση; Χθες το μεσημέρι δεν ήταν που φτάναμε με το πλοίο; Φαίνεται να επικρατεί μια γενική συγκίνηση. Μετά βίας και με πολλή προσπάθεια τελειώνουμε την “χτένα”. Μεταφέρουμε τα τελευταία πράγματα στην αποθήκη του Κου Φοίβα και ευχόμαστε “Και του χρόνου”. Ο Γανώσης
θα δεχτεί φέτος ολόκληρο το Σύστημα για το τελευταίο μεσημεριανό.
Ξεπροβάλλει από τον φάρο το Μυκήναι. -Παιδιά τα πράγματά μας... Μη χαθεί τίποτα. Πριν το καλοκαταλάβουμε, είμαστε πάνω και αποχαιρετάμε την Ερμιόνη. Την ευχαριστούμε για μια ακόμα φορά. Ελπίζουμε τα αρχαία της να μην έχουν κανένα παράπονο και να μας δεχτούν πάλι σε ένα χρόνο.
                                                        Στέφος Αλευράς





Προηγούμενη

Περιεχόμενα
Επόμενη
Διήμερη Τ.Ε. στις Πλαταιές Τρίτη εικοσιπενταετία, 1964 –1988 ΠΛΩΤΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ‘81


(C) Copyright 1913-2002 3η Ο.Α.Ν. Επιτρέπεται η ελεύθερη ανάγνωση από browsers του WWW και παρόμοια προγράμματα. Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματος.